ไม่ว่าข่าวสารใดๆ ก็ไม่อาจเล็ดลอดสายตาเขา เหตุใดพอเป็นเรื่องของหัวใจเขากลับมืดแปดด้าน ซ้ำร้ายยังถูกต้อนให้จนมุมเสียนี่ ....... ด้วยหน้ากากจอมเสเพลผู้หล่อเหลาคมคาย ไม่เคยทำอะไรจริงจัง ผนวกกับความมีมนุษยสัมพันธ์เป็นเลิศ ฉู่อี้ลั่งจึงแทบจะเข้านอกออกในได้ทุกหนแห่งที่เขาต้องการไป ไม่เว้นแม้กระทั่งในหัวใจของสาวๆ ทั้งหลายทั่วแผ่นดิน ทว่าโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาก็คือผู้รวบรวมข่าวสารให้แก่หอคลื่นหมอกอันน่า เกรงขามในยุทธภพ ทุกเรื่องราวล้วนอยู่ในสายตาของเขาทั้งสิ้น จะมีใครหูตากว้างไกลยิ่งกว่าเขากัน แต่ว่า... นับตั้งแต่เขา ‘ก่อเรื่อง’ที่ทำลงไปโดยไม่ตั้งใจในคืนนั้น ไฉนนับวันสองตาของเขายิ่งมืดบอด สมองไม่ว่างโล่งคิดเรื่องอื่นใด หัวใจร่ำร้องสนใจแต่เรื่องของนางที่กลายเป็นเป้าหมายที่เขาต้องการข้อมูลมาก ที่สุดแล้ว

พิษใดก็ไม่ร้ายกาจเท่าพิษรัก ยามที่พิษกำเริบถึงสามารถทรมานได้ทั้งหัวใจของเขาและนางในคราเดียว ....... หากกวาดสายตามองไปทั่วหอคลื่นหมอก ผู้ใดจะไม่ยอมรับว่าเยี่ยนหมิงเฟยเหมาะสมกับสมญานามหมอเทวดาโดยแท้ เพราะทุกคนต่างก็อาศัยเขานี่แหละพาตัวกลับมาจากประตูผี ไม่ต้องรีบไปเฝ้ายมบาล ทว่าพอเป็นเรื่องสุขภาพของตนเอง น่าประหลาดที่คนเป็นหมอเช่นเขากลับคร้านจะสนใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เขาเป็นพวก ‘เลือกกิน’จนถึงขั้นเรื่องมาก ไม่เห็นความสำคัญของการกินครบสามมื้อแม้แต่น้อย เขาจึงไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าเหตุใดสาวใช้ประจำตัวท่านเจ้าสำนักคนนั้นถึงต้องมาคอยจู้จี้เรื่องอาหารการกินของเขาด้วย ถึงใครต่อใครจะพากันยื้อแย่งขอความรักจากนาง ทว่าอย่าได้นับรวมเขาเชียว ใครเล่าจะอยากตบแต่งมารดาอีกคนมาเป็นภรรยา!