'เจียงเถาฮวา’ องค์หญิงโฉมสะคราญผู้ถูกลืมแห่งแคว้นจ้าว ถูกส่งตัวมาแต่งงานกับ ‘หนานอ๋อง’ องค์ชายที่ไม่ได้อยู่ในสายตาของฮ่องเต้แคว้นเว่ยแม้แต่นิด แต่ถึงกระนั้น ก็ยังดีกว่าต้องทนอยู่ใต้เงื้อมมือของฮองเฮาองค์ใหม่มากนัก . ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ขบวนเจ้าสาวถูกหมาป่าฝูงหนึ่งโผล่มาขวางเส้นทาง พวกมันพุ่งเข้าทำร้ายและหมายเอาชีวิตของทุกคน! เจียงเถาฮวาจำต้องหนีตายหัวซุกหัวซุน แต่ความซวยนี้ก็ยังไม่จบสิ้น นางถูกคนลอบทำร้ายจนหมดสติ เมื่อรู้สึกตัวก็พบว่าตนถูกทิ้งไว้ในหอคณิกา ก่อนจะถูกจับกรอกยากระตุ้นความต้องการที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน . เมื่อยาฤทธิ์แรงกล้าผสมผสานกับวิชาเสน่ห์ที่ฝังรากลึกอยู่ในกาย สติสัมปชัญญะของนางก็เริ่มหลุดลอย ความรุ่มร้อนแผ่ไปทั่วร่างบาง ‘เขา’ เริ่มยื่นมือมาสัมผัสกายนาง แนบชิดเข้ามาทีละน้อย “เจ้า...เป็นใคร” “ข้า?...คงเป็นแขกสักคนกระมัง”

แม้จะมีลู่จื่อหลินคอยกวนไหน้ำส้มอยู่เป็นระยะ แต่นางหาได้สนใจ กลับเป็นท่านอัครเสนาบดีเสียอีกที่เริ่มออกอาการหึงหวง เมื่อ 'อาจารย์' ของนางโผล่มาและหมายมั่นจะพาตัวนางกลับแว่นแคว้นให้ใต้