อาหนานเป็นเพียงลูกอนุ มีฐานะต่ำต้อย ได้แต่งงานกับซูอ๋องที่ถูกทำนายว่ามีดวงพิฆาตภรรยา แต่เพราะฐานะอันต้อยต่ำของนางทำให้ไทเฮาไม่พอพระทัย อยากหาชายารองที่มีฐานะสูงส่งมาให้บุตรชายเพิ่ม อาหนานไม่ถือสา ทั้งไม่คิดแก่งแย่งชิงดีกับใคร คนธรรมดาที่ทะลุมิติมาเป็นลูกอนุอย่างนาง หวังเพียงได้มีชีวิตสงบสุขเรียบง่าย แต่งงานแล้วทำตัวเป็นศรีภรรยาของสามีและมารดาที่ดีของบุตรเท่านั้น แต่หนักใจตรงที่สามีเป็นโรครักสะอาดขั้นรุนแรง ไม่ว่าไทเฮาจะส่งสาวงามเข้ามากี่คนล้วนถูกเขามองเป็น “ขยะ” ที่ทำให้จวนอ๋องแปดเปื้อนทั้งสิ้น แล้วอย่างนี้นางจะเล่นบทศรีภรรยาหาอนุเต็มบ้านให้สามีได้อย่างไร

ซู่อ๋องได้รับราชโองการให้คุ้มกันเสบียงไปยังเมืองชายแดน ทั้งสองจำต้องแยกจากกันชั่วคราว ไทเฮาที่อยากอุ้มหลานจนทนรอไม่ไหวจึง ‘ขับไล่’ อาหนานไปเมืองชายแดน ทั้งสองจะได้มีเวลา ‘ผลิตลูก’ เมื่อเดินทางใกล้ถึงเมืองชายแดน ขบวนเดินทางของอาหนานกลับถูกชาวเป่ยเยวี่ยจู่โจม โชคดีที่ซู่อ๋องมาช่วยเหลืออาหนานและคนอื่นๆ ไว้ได้ทัน เพิ่งจะเข้าพักในเมือง อาหนานก็ถูกสาวงามผู้หนึ่งมาคาดคั้นว่าทำไมถึงแต่งงานกับซู่อ๋อง อาหนานตอบเสียงเรียบว่า “ย่อมเป็นเพราะฮ่องเต้พระราชทานสมรส” สตรีผู้นั้นจึงไปบอกหาซู่อ๋องว่าอาหนานไม่ได้ชอบเขา แต่ถูกบังคับให้แต่งงาน ฉู่ป้าหนิงไม่เคยคิดมาก่อนว่าภรรยาจะไม่ชอบเขา ชีวิตนี้เขาไม่เคยใส่ใจใครมาก่อน แต่กลับใส่ใจอาหนาน เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกที่มีต่ออาหนานคืออะไร รู้เพียงว่าตัวเองให้ความสำคัญกับนางมาก ในสายตาเขา อาหนานแตกต่างจากคนอื่นๆ เขาไม่มีความอดทนพอที่จะพิสูจน์ความรู้สึกที่อาหนานมีต่อเขา เขาเชื่อหลักการอยู่ร่วมกันระหว่างสามีภรรยาว่า สามีภรรยาทะเลาะกันที่หัวเตียง ปรองดองกันที่ท้ายเตียง ดังนั้นจึงกดอาหนานลงบนเตียง