นางเป็นหมอเทวดามิใช่รึ ทำไมมีชีวิตเหมือนอยู่ในนรกเลยล่ะ? เสิ่นจือหลี หมอเทวดาเจ้าหุบเขาหวยชุนถึงกับต้องกุมขมับเมื่อเห็นสภาพคนไข้รายล่าสุดเข้า “เขาเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร?” “ล้ม” ชิงสิง...คนสนิทของผู้ป่วยตอบกว้างๆ เสิ่นจือหลีเลิกคิ้ว... “แล้วลื่น...” คราวนี้ท่านหมอคนงามถอนหายใจยาว เท้าสะเอวจ้องตอบด้วยสายตาดุกว่าเดิม ชิงสิงสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะยอมรับในที่สุด “ล้ม…ลื่น…​แล้วกลิ้งตกลงไปในเหว” “ตกเหว!!!” ใช่แล้ว... นางช่วยชีวิตคุณชายผู้หนึ่งที่โดนหญิงคนรักถีบตกภูเขามาหมาดๆ ไม่นึกว่าหลังจากที่คุณชายผู้นี้ตื่นมาก็หลงรักนาง ตามติด ตามลวนลาม ตามตื๊อเสียจนแกะไม่ปล่อย ถึงแม้ว่านิสัยของนางไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่แต่คุณธรรมในการเป็นหมอก็ยังคงมีอยู่ นางจึงยอมให้ชายผู้นี้อาศัยด้วยจนกว่าความทรงจำเขาจะกลับคืนมา คาดไม่ถึงยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ “เจ้าอย่าตามข้าอีกเลยจะได้ไหม” “แต่ว่า... ข้าหลงรักจือหลีนี่นา” เขาโผล่ขนตางอนงามออกมาแอบมองนาง “รัก…เฮอะ ถ้าข้าเชื่อคนไข้ความจำเสื่อมอย่างเจ้าข้าก็ปัญญาอ่อนแล้ว” “จือหลี... แช่งตัวเองอย่างนั้นไม่ดีนะ” นางกัดฟัน สงบอารมณ์ตัวเองสุดฤทธิ์ “เจ้าไปให้พ้นหน้าข้านะ หากข้าเห็นเจ้าสะกดรอยตามมาอีกล่ะก็ ข้าจะขายเจ้าทิ้งซะเลย!” ซูเฉินเช่อนิ่งงันไปครู่หนึ่ง แล้วจึงชมเปาะเสียงหวาน “จือหลี เจ้าช่างเก่งค้าขายเหลือเกิน” เก่งกับผีน่ะสิ! เจ้านั่นแหละเก่งตัวพ่อเลย! ทั้งหว่านล้อม ทั้งตีมึน ทั้งตามติด วิทยายุทธเลอเลิศจนข้าจะไม่มีที่ยืนบนโลกใบนี้อยู่แล้ว!

‘เพียงแรกพบ’ เป็นงานเขียนที่ไรเตอร์ค่อนข้างใช้ภาษาที่ทันสมัยโปรยมุกขำขันในรูปแบบปัจจุบันผ่านทางความคิดและการกระทำของท่านหมอเทวดา ‘เสิ่นจือหลี’ เจ้าหุบเขาหวยชุนซึ่งเป็นสตรีที่ขี้งกเอามากๆ จือหลีมักโดนคนรอบข้างค่อนแคะว่านางไม่สวยอย่างนั้น อัปลักษณ์อย่างนี้ แล้วมันเป็นไปได้อย่างไรที่นางจะโชคดีได้รับความรักแบบแรกพบจากผู้ชายที่สมบูรณ์แบบที่สุดในใต้หล้าอย่างคุณชายสิบสองราตรีผู้โด่งดัง? ชีวิตงกๆ ของจือหลีนับว่าลำบากนัก ไหนจะต้องคอยหนีการทวงแค้นจากศิษย์พี่ฮัวจิ่วเยว่ที่คอยตามราวีแล้วยังจะมีบรรดาขาโหดคู่ปรับเก่าของศิษย์พี่ที่ตามมาสร้างปัญหาเป็นหางว่าวอีกนะ หมอเทวดาที่แรกๆ ก็อยู่อย่างมีความสุขดีจำต้องถูกดึงเข้าสู่วงเวียนทวงรักทวงแค้นอันหนักหน่วงจนแทบเอาชีวิตไม่รอด อ่านไปฮากระจายไปเลยค่ะน่ารักมากๆ