หยวนซือคง ผู้เชี่ยวชาญการดูแลม้ามาตั้งแต่เยาว์วัยได้ฝ่าฝืนข้อห้าม ผ่าศพลูกม้าตัวหนึ่งเพื่อศึกษาเพิ่มเติม ทุกอย่างควรเป็นความลับ ทว่าบุตรชายของจิ้งหย่วนอ๋อง ผู้มีข่าวลือว่าถูกหมาป่าเลี้ยงดูจนเติบใหญ่อย่าง ราชาหมาป่าน้อย เฟิงเหย่กลับมาพบเข้าโดยบังเอิญ แม้อีกฝ่ายจะเป็นท่านอ๋องน้อย แต่ความลับครั้งนี้หากรั่วไหลออกไป ผู้ที่เดือดร้อนย่อมมิใช่เขาคนเดียว ทว่าเฟิงเหย่รับมือยากนัก จากการพูดคุยโดยประนีประนอมสู่การทะเลาะวิวาท จากศัตรูในวัยเยาว์สู่สหายที่จำต้องพรากจาก พร้อมคำสัญญาว่าต่อให้สุดหล้าฟ้าเขียวก็จะกลับมาพบกันอีกครั้ง ทว่าหลังเฟิงเหย่จากไปไม่นาน ไฟสงครามกลับปะทุขึ้นอีกครั้งสร้างความแค้นที่ฝังลึกในอกให้ลุกโชนจนยากจะมอดดับ หยวนซือคง ยอมละทิ้งชื่อแซ่ เพื่อใช้เพลิงแค้นแผดเผาต้นตอทั้งหมดรวมถึงทุกผู้ที่เข้ามาขวางทางด้วยตนเอง!

แผนการที่ 'เยียนซือคง' วางไว้อย่างแยบยลบรรลุผลต่อเนื่อง องค์รัชทายาทไว้วางใจไร้ความเคลือบแคลง เริ่มเป็นที่รู้จักในราชสำนัก ขยับเข้าใกล้ปลายทางไปอีกหนึ่งก้าว ทว่าแต่ละย่างก้าวที่เพิ่มขึ้น ย่อมหมายถึงอันตรายเข้ามาใกล้มากขึ้นด้วยเช่นกัน เยียนซือคงต้องก้าวเข้าสู่สนามรบที่มีผู้คนบาดเจ็บล้มตาย ท่ามกลางเสียงคัดค้านของราชาหมาป่าน้อย 'เฟิงเหย่' และได้ประจักษ์กับความสามารถอันล้นเหลือของอีกฝ่ายด้วยตาตนเองเป็นครั้งแรก แต่แม้เฟิงเหย่จะเก่งกล้าสามารถเพียงใด ดาบธนูล้วนมิมีตา หมายเพียงฆ่าฟันจนเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส หัวใจแข็งกระด้างซึ่งอัดแน่นด้วยความแค้นเริ่มหวั่นไหว ทว่าแผนการของเยียนซือคงยังต้องการ 'หมาก' ที่ชื่อว่าเฟิงเหย่โดยมิอาจเปลี่ยนแปลงได้!

ทัพกบฎของเหลียงอ๋องถูก 'เฟิงเหย่ง นำกำลังทหารเข้าปราบปรามจนแตกพ่าย ข้าหลวงใหญ่เก๋อจงถูกประหารในฐานะกบฎสามานย์ ทว่าภายใต้ความยินดีของการเฉลิมฉลองชัยชนะ ความจริงอันแสนร้ายกาจกลับถูกเปิดเผยขึ้นต่อหน้า จดหมายก่อกบฎฉบับนั้นของเก๋อจงมิใช่ของจริง แต่เป็น 'เยียนซือคง' ที่ปลอมแปลงขึ้น และยืมมือเขาเพื่อตัดศีรษะศัตรูของตน หนำซ้ำยังอาจมองเฟิงเหย่แค่ในฐานะหมากตัวหนึ่งของแผนการนี้มาโดยตลอด! ความเคลือบแคลงที่ก่อตัวขึ้นระหว่างพวกเขากลายเป็นรอยร้าวบาดลึก แม้รู้ดีว่าเยียนซือคงอาจมีเรื่องราวอีกมากที่ปิดบังไว้ แต่เฟิงเหย่กลับควบคุมตนเองไม่ได้เลย

'เฟิงเจี้ยนผิง' และคนสกุลเฟิงเสียสละเลือดเนื้อ จับดาบออกศึก ปกป้องแผ่นดินเกิดอยู่ที่ต้าถง รวบรวมศรัทธาจากปวงประชาจนมีอำนาจและบารมีล้นฟ้า ทำให้คนไม่อาจวางใจได้ ฮ่องเต้จึง 'เชิญ' เฟิงเจี้ยนผิงเข้าสู่เมืองหลวง และฉวยโอกาสใช้การประเมินขุนนางเพื่อลดอำนาจกองทัพสกุลเฟิง หมากกระดานนี้ของฮ่องเต้ มองเพียงปราดเดียวก็เข้าใจจุดประสงค์ได้ในทันที หากเฟิงเจี้ยนผิงยอมเข้าเมืองหลวงตาม 'คำเชิญ' ชั่วชีวิตนี้อาจไม่ได้ออกจากเมืองหลวงอีก ทว่าหากไม่ยินยอม ย่อมหนีไม่พ้นข้อหากบฎเป็นแน่ ท่ามกลางความสับสนอันยากจะตัดสินใจ 'เยียนซือคง' เล็งเห็นหนทางรอด อีกทั้งเส้นทางนั้นยังเผื่อแผ่ผลประโยชน์มาถึงตน จึงยุยงให้เฟิงเหย่ก่อกบฎ และก้าวขึ้นเป็นโอรสสวรรค์เสียเอง!

หนึ่งเส้นทางแห่งอำนาจของผู้มีใจทะเยอทะยานเรียงรายไปด้วยคมดาบ หนึ่งหนทางแห่งการแก้แค้นของคนธรรมดาที่ต้องฝ่าฟันอุปสรรคขวากหนาม หนึ่งวิถีสยบความวุ่นวายของปัญญาชนผู้พร้อมประจัญหน้ารับศึก หนึ่งการเดินทางเพื่อใต้หล้า ที่ต่อให้อันตรายเพียงใดก็มิเคยหวาดหวั่นยำเกรง

กองทัพกบฏของ 'เฟิงเหย่' บุกยึดเมืองไท่หยวนได้สำเร็จ ทว่าความกังวลซึ่งเป็นดั่งจุดดำบนผ้าขาวในใจของ 'เยียนซือคง' กลับขยายใหญ่อย่างไร้ที่สิ้นสุด ข่าวลับถูกส่งต่อถึงมือราชาหมาป่า เจาอู่ฮ่องเต้กำลังหารือเรื่องการถอดถอนเฉินชุนเพื่อแสดงความเป็นมิตรต่อเฉินมู่ และเตรียมโน้มน้าวให้เขาหันคมดาบใส่เฟิงเหย่ในภายหลัง เมื่อมิอาจนั่งรอความตาย เฟิงเหย่จึงตัดสินใจแต่งธิดาของหย่งอ๋องเป็นภรรยา หีบของขวัญถูกส่งมาจากทั่วสารทิศ ทว่าในของขวัญล้ำค่าเหล่านั้น กลับมีบางสิ่งที่ทำให้เยียนซือคงตระหนักได้ในทันทีว่า ปลายทางที่เฟิงเหย่หมายมาด มิใช่เพียงการล้างแค้นทวงคืนศักดิ์ศรี ทว่าเป็นบัลลังก์มังกร!

แม้ใบหน้าของ 'หยวนหนานอวี้' จะคล้ายกับ 'เยียนซือคง' ราวพี่น้องแท้ๆ แต่อย่างไรพวกเขาก็เป็นคนละคน การปลอมตัวอยู่ในค่ายของศัตรูใกล้ชิดชนิดลมหายใจรินรดต้นคอ ยิ่งอยู่นานยิ่งเผยพิรุธ ทว่าการป้องกันอันแน่นหนาก็ทำให้โอกาสหลบหนีแทบไม่มีให้เอื้อมคว้า สถานการณ์ของหยวนหนานอวี้ย่ำแย่ลงทุกขณะ เมื่อความอดทนของ 'เฉินมู่' มีอยู่จำกัด รอยร้าวระหว่างเยียนซือคงและ 'เฟิงเหย่' ทวีความบาดลึกจนราวกับมิอาจสมานให้ดีดังเดิม ร้อนระอุเฉกเช่นสถานการณ์กองทัพในยามนี้ หยวนหนานอวี้ติดอยู่ในค่ายศัตรู หากเฟิงเหย่ต้องการแม่ทัพเชวียคืนก็ต้องนำเยียนซือคง 'ตัวจริง' ไปแลก แผนการล่อเหยื่อให้ทัพใหญ่ของเฉินมู่ติดกับถูกวางขึ้นอย่างเลือดเย็น หากเฉินมู่ย่ามใจ คิดว่าตนไล่ล่าราชาหมาป่าจนไม่เหลือสภาพองอาจเช่นวันวาน เฟิงเหย่ก็จะแสดงให้เขาได้ประจักษ์ด้วยตนเองว่าแบบใดที่เรียกว่าเลือดเย็น และแบบใดที่เป็นผู้ชนะอย่างแท้จริง