ป๋ออี่ฝาน ที่ประสบโศกนาฏกรรมลาฏครอบครัวลาโลก และกำลัง จะโดน ‘เซี่ยซุ่ยเฉิน’ ทิ้งไปหารักแรกที่ชิคาโก น่าเสียดายที่เขาไม่มีทางล่วงรู้ถึงบทสรุปในความสัมพันธ์ เพราะดันตกบันไดตายไปเสียก่อน... ป๋ออี่ฝาน ได้โอกาสย้อนมาเป็นตัวเองสมัยเรียนมัธยมต้นปีที่สาม คือ เขาจะเป็นคนใหม่ให้เซี่ยซุ่ยเฉินอ้าปากค้าง และจะไม่มีทางจีบหมอนั่นอีกรอบเด็ดขาด !!! ก่อนหน้านี้พี่ชายของ "ป๋ออี่ฝาน" พยายามฆ่าตัวตายส่งผลให้พ่อป๋อและแม่ป๋อต้องประสบโศกนาฏกรรมลาโลกไปก่อนวัยอันควร และตอนนี้ตัวเขากำลังจะโดน "เซี่ยซุ่ยเฉิน" ทิ้งไปหารักแรกที่ชิคาโกน่าเสียดายที่เขาไม่มีทางล่วงรู้ถึงบทสรุปในความสัมพันธ์เพราะดันตกบันไดตายไปเสียก่อน... ป๋ออี่ฝานลืมตากลับขึ้นมาเป็นตัวเองสมัยเรียนมัธยมต้นปีที่สามเป็นไอ้คนไม่เอาไหน เรียนไม่ดี สอบไม่เด่น ไม่เห็นอะไรในอนาคตสักอย่าง ระหว่างที่กำลังงุนงงสงสัยว่าต้องไปดื่มน้ำแกงยายเมิ่งก่อนเกิดใหม่อีกรอบหรือไม่ เขาก็ตระหนักได้ว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริง ดังนั้นเขาต้องถีบตัวเองให้ได้เข้าเรียนมัธยมปลายระดับท็อปอย่างซื่ออีจงทำทุกวิถีทางให้พี่ชายอย่าง "ป๋อเข่อเฟย" ไม่เดินสู่เส้านทางมรณะสายเดิม เพื่อระงับเหตุไม่ให้พ่อป๋อแม่ป๋อต้องจบชีวิตลงอย่างน่าสงสาร ที่แน่ๆ เลยก็คือ เขาจะเป็นคนใหม่ให้เซี่ยซุ่ยเฉินอ้าปากค้าง และจะไม่มีทางจีบหมอนั่นอีกรอบเด็ดขาด!!! แต่ในตอนที่กลับมาพบกันครั้งแรกนั้น ในสมองของป๋ออี่ฝานกลับมีแต่ถ้อยคำเดิมๆ ลอยไปลอยมาเต็มไปหมด โคตรแบ๊วเลย! โคตรแบ๊วเลยยย! โคตรแบ๊วเลยยยยย!

ป๋ออี่ฝานผ่านการเรียนมัธยมปลายปีที่ 1 ไปได้อย่างราบรื่น หลังจากตัดสินใจเลือกสายการเรียนแล้ว เขาก็ได้ไปอยู่ห้องเดียวกับจอมยุทธ์หญิงสิง เจ้าส้มก็ยังเสนอหน้าโฉบไปโฉบมาไม่ขาด เช่นเดียวกับที่เซี่ยซุ่ยเฉินไปมาหาสู่บ้านป๋อบ่อยขึ้น และป๋ออี่ฝานกลัวว่า เจ้าปูที่ต้องเข้าแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิก จะระเบิดตัวเองกลายเป็นปูสุกเกินพอดีไปเสียก่อน เขาจึงต้องคอยเติมเชื้อไฟ (?) อยู่ไม่ห่าง กำแพงในใจค่อย ๆ ลดระดับลงเรื่อย ๆ แต่ปมเรื่องครอบครัวของเซี่ยซุ่ยเฉินยังไม่คลี่คลายลง ซึ่งป๋ออี่ฝานยังหวังลึก ๆ ว่าชาตินี้เขาจะได้รู้ความลับที่ค้างคาพวกนั้นสักที “คราวหน้ามีปัญหาอะไรก็ห้ามเก็บเอาไว้คนเดียวเด็ดขาด ไปหาใครมาปรึกษาก็ได้ อย่างเช่นฉัน หรือว่าฉัน หรือว่ามาหาฉัน” “หานายน่ะถูกแล้วล่ะ” “นั่นแหงล่ะ ที่ปรึกษาแบบเสียเงิน ป้ายเทพบุตรผู้รู้ใจป๋ออี่ฝาน ควรค่าจะมีไว้ในครอบครอง” “แล้วนายคิดค่าบริการยังไง” “เวลามีค่าดั่งทองคำ นายคิดเอาเองเถอะ แต่ว่าเห็นแก่ที่เป็นเพื่อนนักเรียนเก่าแก่กันแล้ว ฉันจะลดเปอร์เซ็นต์ให้นาย... ฟรีไปเลยแล้วกัน !” เซี่ยซุ่ยเฉินหัวเราะ