การป่วยตายโดยไม่ทันได้ใช้ชีวิตเป็นเรื่องน่าเศร้า แต่เศร้ายิ่งกว่าคือนิยายดันอ่านไม่จบ เศร้ากว่านิยายอ่านไม่จบคืออุตส่าห์คอมเมนต์ยืดยาวด้วยความหวังดี ยังไม่ทันเห็นฟีดแบ็กก็ดันถูกส่งมาเกิดใหม่เสียก่อน ใช่...เกิดใหม่ในนิยายกำลังภายในจีนโบราณที่ตัวเองคอมเมนต์ก่อนตาย แถมได้เกิดเป็น 'เปียนอวิ้นฉิน' กระสอบทรายประจำเรื่องอีกต่างหาก! บัดซบ!!!

หลังใช้ชีวิตในฐานะตัวประกอบกระสอบทรายมาหลายปี ความกระสอบทรายก็ยังคงเกาะเปียนอวี้ฉินแน่นไม่ไปไหน แต่เส้นเรื่องที่เหลือเหมือนจะฉีกจากของเดิมไปไม่น้อย ทั้งพระรองที่น่าจะได้แฟนเป็นตัวร้าย และพระเอกที่ดู อยากกินเขาตลอดเวลานี่ก็ด้วย เอาเถอะ! ไหนๆ เส้นเรื่องก็เปลี่ยนจนพระรองโดนตัวร้าย จีบแล้ว เขาจะโดนพระเอกจีบบ้างก็คงไม่เป็นไรหรอกน่า!

เรื่องราวร้อยเรียงห่างจากต้นฉบับมาไกล จนเปียนอวิ้นฉินไม่รู้แล้วว่านี่คือขึ้นหรือลง ทุกอย่างยุ่งยากยุ่งเหยิงไปกว่าเดิม ทั้งการหักหลังทรยศ ทั้งนิกายมารที่เตรียมกวาดล้างสำนักเซียน อย่างเดียวที่ไม่เปลี่ยนก็คงเป็นคำสาปกระสอบทรายของเขานี่แหละ เอาวะ! เป็นกระสอบทรายทั้งทีก็เป็นมันให้สุด อย่างน้อยๆ กระสอบทรายคนนี้ ก็มีแฟนเป็นพระเอกเลยนะ!

มีคำกล่าวว่าครั้นสงครามจบก็ราวกับการเริ่มต้นของยุคใหม่ ข้อความนี้จะเป็นจริงหรือไม่นั้นยังรอการพิสูจน์ หนังสือเล่มหนึ่งจบไปหลังสงครามใหญ่แห่งยุทธภพระหว่างสำนักสอนวิทยายุทธ์และนิกายมาร หนังสือเล่มต่อไปก็เปิดออกด้วยการเดินทางของพวกเขายังไม่สิ้นสุด เยวี่ยหาน เปียนอวิ้นฉิน หมาป่าและปักษา ชีวิตเรียบง่ายริมทะเลสาบและต้นไม้ใหญ่ เหอคุนซาน ถางอี้ซวน พยัคฆ์และกวาง ชีวิตที่ตรงข้ามในผืนป่ากว้างใหญ่ เจี่ยงเหยียน เหอซือหง สุนัขขนฟูและแมวดำ ชีวิตที่ร้อยเรียงผ่านบาดแผลในอดีตเป็นเรื่องราวใหม่ในปัจจุบัน