ชีวิตในมหาวิทยาลัยของ ซ่งเฝ่ย ไม่มีอะไรแปลกใหม่สิ่งที่น่ารำคาญที่สุดมีเพียงหนึ่งเดียว คือ ชีเหยียน แฟนเก่าบ้าเรียนที่ตัดยังไงก็ไม่ยอมขาด เดิมทีคิดว่าชีวิตในมหาวิทยาลัยจะผ่านไปอย่างเรียบง่ายไร้กังวล กระทั่งวันที่ เพื่อนศึกษากินคน พุ่งเข้าไปในสนามสอบ จู่ๆ ไวรัสซอมบี้ก็ระบาดไปทั่วทุกหนแห่งอย่างรวดเร็ว การติดต่อสื่อสารทั้งหมดถูกตัดขาด เขตมหาวิทยาลัยกลายเป็นนรกบนดิน ซ้ำร้ายโชคชะตายังเล่นตลก ให้ซ่งเฝ่ยกับชีเหยียนกลายมาเป็นเพื่อนร่วมสมรภูมิ พวกเขาไม่ใช่ปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้ ทำได้เพียงอาศัยสติปัญญาและความเด็ดเดี่ยว เรื่องรักพักไว้ก่อน (ถึงแฟนเก่าจะตามหยอดไม่เลิกก็เถอะ) เรื่องเรียนไว้ทีหลัง ขอแค่ยังมีอารมณ์ขัน และสู้เพื่อเอาชีวิตรอดได้เป็นพอ!

แม้สถานการณ์ในห้องสมุดจะสงบสุขดี แต่อาหารที่ร่อยหรอลงเรื่อยๆ ทำให้พวกเขาต้องย้ายฐานทัพ ระหว่างดำเนินการตามแผน ซ่งเฝ่ยกลับจำต้องหนีไปอยู่กับเพื่อนกลุ่มใหม่ แถมในกลุ่มนั้นยังมีชายหนุ่มที่หน้าตาดีสุดๆ อีกด้วย ไม่ว่าเพื่อนใหม่จะมาดีหรือมาร้าย ซ่งเฝ่ยก็ตกหลุมหน้าตาหล่อๆ เข้าเต็มเปาแล้ว ร้อนถึงแฟนเก่าอย่างซีเหยียนที่ต้องต่อสู้ทั้งกับซอมบี้และศัตรูหัวใจ ซีเหยียน ใครหล่อกว่า ซ่งเฝ่ย พอๆ กัน เฉียวซือฉี ฉันละอยากจะเผาคู่เกย์คู่นี้ให้ตายจริงๆ... แบบนี้ไม่ได้การ ชีวิตก็ต้องเอาตัวรอด ความรักก็ยังต้องไขว่คว้า แถมบรรดาเพื่อนแสนดียังพากันปล่อยมุกเรียกเสียงฮาไม่ดูเวลา แล้วพวกเขาจะหนีจากซอมบี้ได้อย่างไรกันล่ะเนี่ย

"ซ่งเฝ่ย" และ "เหอจือเวิ่น" ยังติดอยู่ในลิฟต์ แต่ในที่สุดพระเอกขี่ม้าขาวก็มาถึงหน้าประตูลิฟต์แล้ว หัวใจของซ่งเฝ่ยจึงเต็มไปด้วยปณิธานอันแรงกล้า "…ถึงฉันต้องตายก็จะจดจำนายเอาไว้ให้ได้ต่อให้เป็นผีก็จะไม่ยอมปล่อยนายไป!" ทว่าการเอาชีวิตรอดกลับไม่มีทีท่าจะลงเอยเหมือนชีวิตรักเสียที ภารกิจค้นหาวิทยุยังไม่สำเร็จ "จ้าวเฮ่อ" ยังติดอยู่บนต้นไม้ท่ามกลางฝูงซอมบี้แสนรักเพื่อนคนอื่น ๆ ก็กระจัดกระจายกันไป ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไร ที่โรงอาหารก็ไม่ได้สงบสุขอย่างที่คิดซ่งเฝ่ย กับ "ชีเหยียน" จะฝ่าดงซอมบี้ไปช่วยเหลือเพื่อน ๆ ได้หรือไม่ หรือได้เวลาที่พวกเขาจะต้องย้ายฐานทัพกันอีกครั้งแล้วนะ

วันหนึ่ง ก็เหมือนกับทุกๆ วันนักศึกษาทุกคนกำลังทำการสอบ CET อย่างเงียบๆ แต่แล้วก็มีนักศึกษาท่าทีแปลก ๆวิ่งเข้ามาในห้องเรียน แล้วโจมตีใส่นักศึกษาที่อยู่ใกล้ที่สุด สถานการณ์เปลี่ยนเป็นความสับสน วุ่นวาย แพร่กระจายไปทั่ว การสื่อสารทั้งหมดขัดข้อง สุดท้ายเหล่าซอมบี้ ก็ครองมหาวิทยาลัยพวกมันจะตอบสนองต่อสิ่งเร้าจำพวกเสียง และกลิ่น ของมนุษย์ที่ยังมีชีวิต ท่ามกลางความโกลาหลนี้ SongFei สบโอกาสหลบ หนีออกมาได้ เขากลับไปยังหอพักของตัวเอง แล้วจัดการให้ตัวเองกับคนอื่นๆ ปลอดภัยด้วยการล็อคประตูห้อง ขณะที่มหาวิทยาลัยค่อยๆเปลี่ยนเป็นนรก QiYan เฝ้ารอ SongFei อยู่ในโรงอาหาร เขาเสี่ยงชีวิตของเขาต่อสู้กับซอมบี้ ระหว่างทาง เพียงเพื่อจะพบ SongFei และตรวจสอบให้แน่ใจว่า SongFei ปลอดภัย ไม่เป็นอันตรายใดๆ หลายวันผ่านไปอาหารในหอพักเริ่มหมดลง ความช่วยเหลือดูเหมือนจะมาไม่ถึงความหวังเริ่มเลือนลาง ด้านมืดของมนุษย์ ก็ค่อยๆเกิดขึ้นนักศึกษาที่สิ้นหวังบางคนปีนขึ้นไปที่ระเบียงและจบชีวิตของตัวเอง ลงอย่างไรก็ตามไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาควรอยู่รอการช่วยเหลือ หรือหาทางต่อสู้ เพื่อทางรอดของพวกเขา