
บางทีการอ่านวรรณกรรมดีๆ อย่างเรื่องสั้นสักเรื่องไปพร้อมๆ กับการจิบกาแฟสักแก้ว ก็อาจเป็นการเพิ่มรสชาติให้กับกาแฟและหนังสือไปพร้อมกันก็เป็นได้... a cup of story รวมเรื่องสั้นรายสะดวกเล่มเล็กๆ ที่คุณพอจะถืออ่านได้ด้วยมือข้างเดียว ในขณะที่มืออีกข้างกำลังถือถ้วยกาแฟ เป็นหนังสือที่จะเน้นขายในร้านกาแฟและร้านหนังสืออิสระ (ซึ่งหลายร้านก็ขายชาหรือกาแฟไปด้วย) เป็นการทดลองเล็กๆ ทางวัฒนธรรม เป็นความปรารถนาที่จะได้เห็นคนอ่านวรรณกรรมไทยมากขึ้น และเป็นความพยายามในการส่งต่องานวรรณกรรมร่วมสมัยในรูปแบบที่ร่วมสมัยมากขึ้น
Authors

เกิดกรุงเทพฯ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2505 ในครอบครัวชนชั้นกลาง มีคุณแม่เป็นครูสอนเปียโน และมีพี่ชายหนึ่งคน ความฝันวัยเด็กคืออยากเป็นนักร้องลูกทุ่ง เคยเรียนด้านเลขานุการ และไปเรียนด้าน Communication Arts ที่กรุงเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย กลับมาทำงานนิตยสารเกย์ชื่อ ‘นีออน’ เป็นครีเอทีฟเอเจนซี่โฆษณา ทำนิตยสารแฟชั่นชื่อ ‘Hyper’ และเปิดร้ายขายสร้อยอยู่ช่วงหนึ่ง ควบคู่กับการเลี้ยงลูกชายหนึ่งคน ก่อนจะกลับมาเขียนนวนิยายทเต็มตัว นวนิยายเรื่องแรก ‘ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต’ ชนะรางวัลซีไรต์ประจำปี 2558 และเรื่องต่อมา ‘พุทธศักราชอัสดงกับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ’ ได้รับรางวัลซีไรต์สาขานวนิยาย ประจำปี 2561 ปัจจุบัน วีรพรใช้ชีวิตอยู่กับสามีที่กรุงเทพฯ ส่วนลูกชายเรียนปริญญาเอกด้านปรัชญาอยู่ที่กรุงเบอร์ลิน เยอรมนี

อนุสรณ์ ติปยานนท์ เป็นนักเขียน นักแปลผู้น่าจับตามองในยุคปัจจุบัน โดยเขามีผลงานรวมเรื่องสั้นเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรท์ถึง 2 สมัย ได้แก่ รวมเรื่องสั้น เคหวัตถุ (พ.ศ. 2551) และนิมิตต์วิกาล (พ.ศ. 2554) อนุสรณ์เข้าเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (พ.ศ. 2526) ไปพร้อมๆกับ เข้าเรียนที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และตัดสินใจไม่ศึกษาต่อที่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร แต่ยังคงตัดสินใจเรียนต่อเฉพาะที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี เมืองเย็นเป็นผลงานเขียนเล่มแรกของเขา ผลงานที่สร้างชื่อให้กับอนุสรณ์ส่วนใหญ่เป็นงานเขียนทั้งสิ้น อาทิ เมืองเย็น (บทกวี พ.ศ. 2534), ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ (นวนิยาย พ.ศ. 2547),H2O-ปรากฏการณ์แตกตัวของน้ำบนแผ่นกระดาษ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2548),Soul Stimulate-ใจออกเริงร่ายไม่หยุดหย่อน (ความเรียงและเรื่องสั้น พ.ศ. 2548), 8 1/2 ริกเตอร์ การตามหาหัวใจที่สาบสูญ (นวนิยาย พ.ศ. 2549),เคหวัตถุ (Household Objects) และล่าสุดกับนิมิตต์วิกาล (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2554). เขาได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อหลายฉบับว่า เริ่มต้นจับปากกาด้วยการเป็นนักแปล แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อเพื่อนสนิทของเขาจากไปในเหตุการณ์ 11 กันยายน อนุสรณ์ก็เลยมีความคิดอยากเขียนหนังสือเล่มเล็กๆ สักเล่มหนึ่งเพื่อรำลึกถึงเพื่อน แต่พอเขียนขึ้นมันกลับเพิ่มจำนวนยาวขึ้น

- เต้ คือชื่อเล่นของ จิราภรณ์ วิหวา นักเขียนสาวอารมณ์ดีผู้ชอบของเก่า เมืองเก่า - ปัจจุบันสวมบทเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการนิตยสาร a day และเป็นผู้ช่วยผู้จัดการร้าน ‘Yellow Submarine’ - เต้เพิ่งมีพ็อคเกตบุ๊คของตัวเองเล่มแรกในชื่อ ‘ทานยาหลังอาหาร แล้วดื่มน้ำตามากๆ’ ครั้งแรกพิมพ์กับสำนักพิมพ์มหาสมุด และครั้งที่สองพิมพ์กับสำนักพิมพ์แซลมอน - สำหรับใครที่อยากรู้จักตัวอักษรของเธอเพิ่มเติม แนะนำให้ติดตามนิตยสาร a day คอลัมน์ Memoryville, คอลัมน์ซอย และ คอลัมน์อื่นๆ ที่มีเครดิตของเธอปรากฏอยู่ - นอกจากเธอจะมีฝีมือในการเขียนหนังสือแล้ว ว่ากันว่าเธอยังมีฝีมือในการทำอาหารด้วย - หากอยากติดตามผลงานการทำอาหารของเธอ แนะนำให้ไปที่ร้าน Yellow Submarine - ทำความรู้จักกับ จิราภรณ์ วิหวา เพิ่มเติมได้ที่ Facebook: www.facebook.com/wiwajira Blog : http://Kitsch-me-five.exteen.com _________ ข้อมูลจาก : http://www.salmonbooks.net/authors/%E...