เรื่องสั้นขนาดสั้นที่ดำเนินเรื่องด้วยบทสนทนาว่าด้วยความบกพร่องของความสัมพันธ์ที่ยากจะนิยาม นายแบบพาร์ทไทม์กับหญิงสาวไม่สวย ชายหนุ่มผู้บรรเทาทุกข์และให้คำปรึกษา ผู้หญิงที่ทำของสำคัญสูญหาย บาร์เทนเดอร์ประจำบาร์ผู้ผสมเครื่องดื่มนามธรรมอย่างความไว้ใจ ความรัก และความจริง และตัวละครอื่นๆ ที่ต่างดำเนินชีวิตแบบหลงทิศในม่านควันบุหรี่อ้อยอิ่ง Abstract Bar ความจริงเพียวเพียว เป็นผลงานการเขียนของ ปอ เปรมสำราญ หรือ นัทธมน เปรมสำราญ หญิงสาวซึ่งเกิดในวันศุกร์ของเดือนตุลาคม ปี 1993 ปัจจุบันเป็นนิสิตชั้นปีสุดท้ายที่คณะอักษรศาสตร์ วิชาเอกศิลปการละคร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนหน้านั้นเป็นเด็กหญิงที่อ่านทุกอย่าง เริ่มตั้งแต่นิยายรักที่ป้าสะสมไว้เต็มตู้หนังสือ นิตยสารผู้หญิงของแม่ และหนังสือมากมายที่มีอยู่ในห้องสมุดของโรงเรียน โลกการอ่านเปลี่ยนไปเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยแล้วได้รู้จักนักเขียนอย่างฟรานซ์ คาฟก้า ซามูเอล เบคเกตต์ และปราบดา หยุ่น เริ่มเขียนบทสนทนาและเรื่องสั้นที่เป็นเรื่องเป็นราวลงในเฟสบุ๊คก็ตอนที่เรียนอยู่ชั้นปีสองและคิดว่าคงเขียนไปเรื่อยๆ ตราบเท่าที่ยังรู้สึกว่าอยากเขียนอยู่ ความมุ่งมั่นตั้งใจในตอนนี้คือการเขียนคิ้วให้ได้เท่ากันในทุกๆ เช้า และหาเลี้ยงตัวเองได้ด้วยการทำสิ่งที่ชอบ