Siel Verhanneman. (°1989, Ieper) woont en werkt in Kortrijk. Sinds 2012 publiceert ze poëzie en proza onder het pseudoniem Vijftiendeverdieping. Angst, verdriet, liefde en rouw staan centraal in haar werk. Vaak doemen haar rake teksten vanuit het niets op in je Instagram- en/of Facebook-nieuwsfeed. Sinds 2015 maakt Siel Verhanneman deel uit van het collectief van de Kortrijkse Letterzetter. De bundel 'Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd' is haar debuut. Larissa Viaene. Beeldend kunstenares en illustratrice Larissa Viaene (°1990) woont in Gent. Ze studeerde af als Master in de multimediale vormgeving. Haar bijdrages voor deze bundel zijn geen letterlijke visuele uitbeelding maar eerder een gevoelsmatige, abstracte weerkaatsing van de tekst. In haar werken schemert haar liefde voor het lieve vreemde door met vaak aparte, licht humoristische wezens. Larissa makte voor de bundel zowel tekeningen als etsen, zo interpreteert ze de teksten enerzijds als illustratrice en anderzijds als beeldend kunstenaar, wat een interessante wisselwerking deed ontstaan.
Author
Siel Verhanneman (°1989) is schrijver en dichter. In januari 2022 publiceerde ze haar derde dichtbundel 'Wat nu met het licht dat binnenvalt' bij de Arbeiderspers. Met haar instinctieve poëziedebuut 'Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd' (2016) maakte ze angst, verdriet en rouw wijd bespreekbaar. In 2019 verscheen haar debuutroman 'Of iedereen gaat dood' bij uitgeverij Angèle. De roman kreeg 3 sterren in Focus Knack en 4 bollen in NRC. In 2020 werd Siel Verhanneman opgenomen in 'Nu' als één van de tien meest interessante jonge dichters van het moment. Werk van haar verscheen in Deus Ex Machina, 'De afstand', 'Een wonderprachtig dier' en 'Watou 2020', een bloemlezing samengesteld door Peter Verhelst. Over 'Wat nu met het licht dat binnenvalt', verschenen bij de Arbeiderspers "Hoe schokkend zijn deze gedichten, hoe ongewoon direct. Dit is poëzie omdat elk gedicht zoekt naar wat nooit uit te spreken is en vindt wat er niet meer is." - Peter Verhelst over 'Wat nu met het licht dat binnenvalt', verschenen bij de Arbeiderspers "Verhanneman legt de taal over het gapende gemis" - - Trouw "Verhanneman wikkelt haar bundel evenwichtig af, maakt het verdriet van een jonge vrouw die zoekt naar vastigheid inzichtelijk." - Poëziekrant
