Adalet peşinde koşarken kendi kimliğini kaybeden bir seri katil: Aşkın. Üstün zekâsı ve kan dondurucu oyunlarıyla yıllardır yakalanmayan, kimliği bilinmeyen, tüm dünyanın aradığı bu seri katil ona gelen her işi içindeki vahşetle başarıyla tamamlamıştır. Ancak bir gün karşısına yeni bir kurban çıkar. Bu kurban Cebonayan adlı gizli bir örgütün lideri Ateş Alanguva’dır. Aşkın her işinde başarılı olduğu gibi bu işte de başarılı olacağını düşünür ve kibrine yenik düşerek Ateş’in peşine düşer. Ancak Aşkın’ın bilmediği bir şey vardır: Ateş de en az Aşkın kadar zeki ve tehlikelidir çünkü Ateş mafyatik gücü ve akıllara durgunluk veren teknolojik donanımıyla karanlık dünyaların efsanevi ismidir. Aşkın ve Ateş’in yolları kesiştiğinde, yırtıcı bir güç savaşının içinde bulurlar kendilerini. Aralarındaki çekimle artık Ateş ve Ateşpare yangına düşmüşlerdir ve bu yangının ne denli büyük olduğunun farkında değillerdir. “Korkmuyordum, ne karanlıktan ne gürleyen gök gürültüsünden ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm; ben zarar görmez, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi. Bu benim mesleğimdi.”

Vahşi katil Aşkın’ın ve gizli örgüt lideri Ateş’in yolları bir girdabın içinde kesişmiştir. Aşkın ilk defa Ateş’e yenilmiştir ancak Ateş daha büyük bir yenilginin içine düşmüştür. İkisi de o girdabın içinde sürüklenirken birbirlerine oyunlar oynayıp kendilerini büyük bir iç savaşın içine çekmişlerdir. Ancak bilmedikleri bir şey vardır: Bu oyunun sonu en başından bellidir. Ateş ve Aşkın aralarındaki tutku ve çekime karşı koyamayarak her geçen gün biraz daha yakınlaşırken kendilerini sürekli durdurmaya çalışırlar ancak bu çekime ikisinin de karşı koyması artık mümkün değildir. Sadece hisleriyle değil, aynı zamanda karşılarına çıkan büyük düşmanlarıyla da savaşmak zorundadırlar. Düştükleri yangın ikisini de canlı canlı yakmaya başlamıştır, yangının büyüklüğünü fark etmişlerdir ancak ikisi de bunu durduramayacaktır. “Perdelediğimi savunduğu kuşkularımı oldukları yere bıraktım. O, kuşkuları yok ettiğimi sanabilirdi ama belki de o kuşkular Ateş ve ateş parçasından daha yakıcı olacaktı. Bu lavların üstünde oynanan bir kumardı, sadece bir kişi dengesini bulacaktı.”

Kendi “doğrusu” olarak gördüğü meşakkatli yoluna kötülerin hayatlarını alarak devam eden Aşkın yepyeni bir duyguyla tanışır: Aşk. Aşkın bu derin hislerden kaçmak için elinden geleni yapsa da artık çok geçtir; Ateş onun hayatının her zerresine çoktan nüfuz etmeye başlamıştır bile. Bir türlü aşamadıkları güven problemi de beraberinde gelmiştir. Her şeye rağmen aralarındaki bağ gitgide güçlenen bu iki azılı âşık, birbirlerinin geçmişleri ve sırlarına doğru bir yolculuğa çıkarken artık karşı karşıya değil, aynı taraftadırlar. Ateş hislerini itiraf ederken Aşkın’ın iki seçeneği vardır: İnanmak ya da oynamak. Ancak Aşkın iki seçeneğin de Ateş’e duyduğu hislere yenileceğinin farkında değildir. Bu, hayatları bambaşka eksenlerde olup bir arada kalmaya çalışan bir seri katil ve teknoloji dâhisi bir mafya babasının hikâyesidir... “İki ucu kanlı makas ellerimdeydi; o makasın arasındaydım, o makasın kendisiydim. Makas her kapandığında Aşkın biraz daha sönüyordu, V’nin vahşi ateşiyle.” \*Uyarı: Argo ve küfürlü ifadeler içerir. Yetişkin okurlar içindir.

Ben her evrende bir savaşçı olacaktım çünkü bazen asıl savaşlar, savaş meydanlarında kazanılmazdı. Sonsuza kadar mutlu yaşadılar sadece masalların sonlarında yazılırdı. Ateş ve Aşkın her şeyin sonuna gelmiş ancak onların hikâyesi bitmemişti. Son savaşlarını verdiklerini sanıyorlardı ama onlar son nefeslerine kadar savaşacaktı. Verdikleri kayıplardan ve acılardan sonra artık her şeyin bittiğini sansalar da geçmişten gelen, tüm oyunun kurucusu olan o isim tüm dengeleri değiştirecek ve onları en büyük acılara bir kez daha sürükleyecekti. Adalet arayışım maskelerin altına gizli. Kanla kaplı bu şehir benim kırmızı gören gözlerimin eseri. Varlığım en büyük felaket sebebi. Zihnim şeytanın eseri, Adaletle sınananların sesi susmayacak. Acıların esirleri olanlar bir gün prangalarından kurtulacak. Ve o gün o sesi kimse bastıramayacak. Çünkü en büyük zaferler felaketlerden doğar. Ne de olsa ADALET OLSAYDI V DOĞMAZDI.

Adalet peşinde koşan bir seri katil: AŞKIN. Mafyatik gücü ve keskin zekâsıyla tüm düşmanlarını alt eden bir örgüt lideri: ATEŞ ALANGUVA. Aşkın ve Ateş’in yollarının kesişmesiyle başlamıştı her şey; biri katildi, diğeri maktul. İkisinin arasındaki aşk, alevleri daha da harlamıştı. Peki, şimdi bu alevler yerini sessiz bir kora mı bırakacaktı yoksa tüm dünyayı da beraberinde mi yakacaktı? Ateşpare Serisi’nin altıncı ve final kitabında okurları tahmin edilemez bir son bekliyor. Kimileri için Aşkın hiç hak etmediği bir karanlığa mahkûm olurken kimileri içinse adını en parlak harflerle dünya tarihine kazımayı başarıyor. “Heyecanlı gözler sayfaların üzerinde gezinirken tam da şu an aslında nereye geldiğini anladı. Finale gelmişti ama bu aynı zamanda bir başlangıçtı. Bu zamana kadar olan her şey V’nin doğuşunun hikâyesiydi. V bir efsaneydi, efsaneler unutulmazdı. V ölümsüz olduğu için efsaneydi ve asla ölmeyecekti. V sonsuza dek adalet ve güç arayan insanların zihninde ve kalbinde yaşayacaktı.” \*Uyarı: Argo ve küfürlü ifadeler içerir. Yetişkin okurlar içindir.