ชินโซรัมไม่เข้าใจเลยสักนิด เหตุใดฮันแทอุนถึงต้องยอมตายแทนเขาอยู่เรื่อย ทั้งที่เป็นแค่เพื่อนร่วมทีม มีความสัมพันธ์ไม่ต่างจากคนแปลกหน้า ทว่าประโยคสุดท้ายที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ก่อนตายคือ “คุณต้องมีชีวิตอยู่” คำพูดนั้นยังตราตรึงอยู่ในใจ กระทั่งชินโซรัมย้อนเวลากลับมาใช้ชีวิตใหม่ครั้งที่สี่แล้ว ไม่ว่าเขาจะพยายามแก้ไขวิธีดำเนินชีวิตอย่างไร ที่ผ่านมาก็จบด้วยการที่ฮันแทอุนเสียสละชีวิตแทนเขาอยู่ดี ในชีวิตที่สี่นี้... หากความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฮันแทอุนเปลี่ยนไปจากเดิม เขาจะหลุดพ้นจากลูปนรกนี่ได้หรือเปล่านะ...

ชินโซรัมใช้ชีวิตครั้งที่สี่อย่างปล่อยวางยิ่งกว่าชีวิตครั้งไหนๆ และพบว่าความสัมพันธ์ของเขากับเพื่อนร่วมทีมภาคอากาศดีกว่าในทุกชีวิตที่ผ่านมา ทั้งยังดีใจที่ได้ดูแลลูกทีมได้สมกับตำแหน่งหัวหน้า และเมื่อล่วงรู้ความรู้สึกที่ฮันแทอุนมีต่อตัวเองอย่างลึกซึ้ง เขาจึงตัดสินใจทำบางอย่างเพื่อชดเชยที่อีกฝ่ายตายแทนกันมาตลอดt

เหตุการณ์รอยแยกขนาดใหญ่ครั้งที่สาม กลายเป็นส่วนหนึ่งในการกระตุ้นความสัมพันธ์ของโซรัมและแทอุนให้ขยับขึ้นไปอีกขั้น พวกเขาได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันอย่างแท้จริง หากอยู่ก็ต้องอยู่ด้วยกัน หากตายก็ต้องกายด้วยกัน

ในที่สุดชินโซรัมก็ได้รู้ความจริงเกี่ยวกับการย้อนเวลาของตัวเอง ข้อดีเพียงน้อยนิดหลังรู้ความจริงข้อนั้นคือทําให้เข้ากับฮันแทอุนรักกันมากขึ้น แต่ถึงรู้อย่างนั้นก็ยากจะรับมือกับเหตุการณ์รอยแยก เพราะปรากฏการณ์รอยแยกขนาดใหญ่ครั้งที่สี่นับว่าโหดเหี้ยมที่สุดในทุกชีวิต ขายังหลีกเลี่ยงไม่ได้ ที่ผ่านมาชินโซรัมพ่ายแพ้ย่อยยับ เขาพยายามแก้ไขเท่าไรก็ไม่สําเร็จ กว่าครั้ง อินแทอุนกลับสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างด้วยความมั่นใจ และยอมทําในสิ่งที่โซรัมเกลียดที่สุดเพื่อเอาชนะมัน! อย่าโกรธเลยนะ ...ฉันขอโทษ....