Choi Yeon-woo can't see the color. I was stuck only on the disappearance of my mother, who disappeared three years ago. He meets Yuhan, who suddenly causes a color rush, a phenomenon in which colors suddenly appear in the whole school through the tampering of his aunt. While trying to distance himself from being obsessed with his own, his curiosity never stops. In the meantime, people related to clues about her mother's disappearance begin to appear.

ด้วยความที่เขาเคยชินกับโลกสีเทาใบนี้มาตั้งแต่เกิด การเป็นโมโน (ผู้ป่วยโรคประสาทไม่รับรู้สี) จึงไม่ได้ทำให้ชีวิตชเวยอนอูลำบากมากนัก แต่การที่ต้องมารู้จักกับคู่ชะตาที่เรียกกันว่าโพรบแบบโคยูฮันนี่สิที่น่าหนักใจ เพราะพอเจอกันได้ไม่นาน อีกฝ่ายก็เอาแต่พูดว่า ‘นายสวยจัง’ ไม่ก็ ‘ทำหน้าเหวอก็ยังสวย’ หรือแม้กระทั่ง ‘หน้าตอนไม่พอใจก็ยังสวย’ แถมยื่นข้อเสนอพิลึกๆ มาให้อีกว่า ‘เดี๋ยวฉันจะทำให้นายรู้จักสีเอง นายแค่ให้ฉันดูหน้านายก็พอ’ ทั้งที่ปกติโพรบส่วนใหญ่มักจะต้องพยายามออกห่างโมโน เพราะกลัวผลพวงที่ตามมาจากการยึดติดมากเกินไปของอีกฝ่าย แต่ทำไมคนคนนี้ถึงได้ขยันเข้าหาเขามากเสียจริงนะ ลำพังการตามหาแม่ที่หายออกจากบ้านไปตั้งหลายปี ชีวิตก็ยุ่งยากมากพอแล้ว ยังต้องมารับมือกับโพรบนิสัยแปลกๆ แบบนี้อีก ช่างน่าสงสารจริงๆ เลยชเวยอนอู