In de zomer van 1963 verbleven Louis Aragon (1897-1982) en zijn vrouw Elsa Triolet (1896-1970) een maand in Nederland. Tussen 29 juli en 26 augustus bezochten ze onder meer Texel, Zuid-Holland (Wassenaar) en Utrecht. De neerslag van die reis vinden we terug in Le voyage de Hollande, een bundel bestaande uit zes delen van wisselende lengte (twee tot twaalf gedichten), voorafgegaan door een kwatrijn waarin de lezer wordt aangemaand nooit de liefde in opspraak te brengen: wie dat doet mag het ‘domein’ van de dichter niet betreden. Een domein dat ten dele reëel is, geïnspireerd door het verblijf in Nederland, ten dele utopie van de liefde en ode aan de geliefde. Le voyage de Hollande verscheen op 12 februari 1964 bij de Franse uitgever Seghers. De editie (2025 exemplaren!) werd verfraaid met een tekening van Jongkind, een typisch Hollands landschap met windmolens, beemden en scheepjes onder een lage wolkenlucht. Al in 1965 verscheen een herdruk, daarna werd de bundel opnieuw uitgegeven in 1981 en 2005, telkens bij Seghers. In 2007 ten slotte werd Le voyage de Hollande in de Bibliothèque de la Pléiade opgenomen als onderdeel van Aragons volledige dichtwerk (Oeuvres poétiques complètes, deel II, Parijs, Gallimard).
Author
Louis Aragon was a major figure in the avant-garde movements that shaped French literary and visual culture in the 20th century. His long career as a poet, novelist, communist polemicist and bona-fide war hero, secured him his place in the pantheon of French literary greats. With André Breton and Phillipe Soupault, Aragon launched the Surrealist movement and through his 1926 novel, Paysan de Paris (Paris Peasant), produced what is considered by most to be the movement's defining literary text. Having parted company with the movement in the early 1930s, Aragon devoted his energies to the French Communist Party and went on to produce a vast body of literature that combined elements of the avant-garde and social realism. Giving his voice and images to the art of France, Aragon was a leading influence on the shaping of the novel in the early to mid-twentieth century. He was also and an editor and a critic, being a member of the Académie Goncourt. After 1959, he was a frequent nominee for the Nobel Prize in Literature.
