“กุ้ยอิง”เด็กรับใช้แห่งภพสวรรค์ ถูกผลักตกสระอำพัน หรือสระแห่งความตาย คาดไม่ถึงว่าดวงจิตของเขากลับไปอาศัยร่างของเต่าหิมะ สัตว์เลี้ยงเพียงหนึ่งเดียวของ “ราชาปีศาจ” คนที่ชอบกินเป็นชีวิตจิตใจ ต้องกลายเป็นเต่าตัวน้อยที่พูดจาไม่ได้ ขยับเขยื้อนก็ลำบาก เขาจึงต้องเรียนรู้ที่จะ "เรียกร้องความสนใจ"และ “ทำใจดีสู้ปีศาจ” เพื่อมิให้ตนต้องทนกินผักกินหญ้าและนอนในบ่อน้ำเย็นเฉียบไปตลอดชีวิต เซี่ยหย่งเซิงชะงักเมื่อรู้สึกได้ว่าหัวเล็กๆ ของเจ้าเต่าหิมะถูไถสันกรามของเขาไปมาเหมือนออดอ้อน ทำให้คำว่า ‘ฆ่า’ที่เกือบหลุดจากปาก เปลี่ยนเป็นความแปลกใจ “ เจ้าตัวน้อยนี่ช่างไม่กลัวตาย”