
เสี้ยวความคิด ความจริง และความฝันที่กระจัดกระจาย เป็นหลักฐานความร้ายกาจและมหัศจรรย์ของรัก รักซึ่งทำเราตัวเล็กจิ๋ว ที่คิดว่าฉลาดเท่าทันกลับโง่ ที่คิดว่ารักบริสุทธิ์กลับเป็นเพียงลักขโมย ช่วงชิงเศษตัวตนจากคนอื่นมาประกอบตัวเอง ทั้งด้วยเต็มใจและขัดขืน ความสัมพันธ์เป็นเรื่องธรรมดา ซ้ำซาก แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าวิเศษ โปรดอย่าบอกรักล่วงหน้า หากคุณเชื่อเช่นกันว่าความรักไม่ควรเป็นเรื่องปั้นแต่งหรือการคาดคะเน บางส่วนจากในเล่ม หลายครั้งเราโดดเดี่ยวอย่างสั่นคลอน และรักใคร่อย่างสั่นคลอน โลกไม่อนุญาตให้เราเอาแต่ใจได้ขนาดนั้น \———— ผีเสื้อไม่ได้ตายนิรันดร์ มันเกิดใหม่และเข้ามาบินวนในท้องครั้งแล้วครั้งเล่าเมื่อโชคชะตาอนุญาต \———— โปรดอย่าดูถูกความรัก อย่าคิดว่าจะไม่มีรักไหนมากมายเท่านี้อีก รักเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่อาจคาดเดา ไม่อาจควบคุม คุณทำได้เพียงรัก \———— เบื้องหลังความสงบงาม ทุกสิ่งอย่างล้วนบ้าคลั่ง แต่ความบ้าคลั่งนั้นปกติที่สุดแล้ว \———— ฉันเตือนฉัน ทุกวัน ความสุขไม่ได้มีไว้ให้กลัว \———— ความรัก ถือมีดและดอกไม้ไว้ในมือทั้งสอง มันไม่ถามคุณหรอกว่า เอาข่าวร้ายหรือข่าวดีก่อน มันทำตามอำเภอใจ ส่วนคุณก็เหลวแหลกไป ไม่ช้าก็เร็ว \———— เราต่างขวนขวาย หาความเป็นไปได้ จากจูบแล้วจูบเล่า ด้วยหวังว่ารักนี้ จะไม่ได้เกิดมาเพื่อทรยศ \———— ฉันไม่รู้หรอกว่าการใช้ชีวิตอย่างไร้ที่ติเป็นอย่างไร และถึงรู้ก็คงทำไม่ได้ มันดูเป็นเรื่องที่เกินความสามารถของสัตว์อย่างมนุษย์ \———— แมวเป็นสัตว์ที่ทำให้มนุษย์คุ้นชินกับการรักข้างเดียว รออะไร ยกมือไหว้ท่านเสียสิ \———— “ชีวิตช่วงนี้เป็นไง ดีดั่งหวังไหม” “เหมือนเดินเข้าร้านตัดผม บอกช่างว่าขอสไลด์ปลายแต่ได้สกินเฮด” \———— หากศรัทธาในความมั่นคง คุณจะเจ็บปวด หากศรัทธาในความเปลี่ยนแปลง คุณก็จะเจ็บปวด แต่เจ็บปวดอย่างเข้าใจ เชิญเลือกตามศรัทธา \———— คุณบอกว่าความรู้สึกของเราไม่เท่ากัน แหงล่ะ มันต้องมีคนที่รู้สึกมากกว่าและน้อยกว่า เท่ากันย่อมไม่มีในสัมพันธ์ คุณจะหวังให้อะไรสมมาตร นมสองข้างคุณยังทำให้เท่ากันไม่ได้ \———— เราต่างคู่ควรกับอิสรภาพ และท้องฟ้าที่ไม่ได้มีไว้มองแล้วร้องไห้ \———— โปรดอนุญาตให้ฉันสรรเสริญปัจจุบัน – กับใครสักคนที่ฉันศรัทธา อาจเป็นตัวฉันเอง \———— แปลกดีที่เรารู้อยู่แก่ใจว่าถ้าผูกพันก็จะวุ่นวาย แต่บางครั้งเรายินดีแลกความวุ่นวายนั่นกับความสุขรูปแบบหนึ่ง คงเหมือนหูฟังที่เรายินดีแกะไม่ว่ามันจะยุ่งเหยิงเพียงใด อาจหงุดหงิดบ้างแต่สุดท้ายก็ได้ฟังเพลงโปรด โชคร้ายที่ความผูกพันในชีวิตจริงอาจไม่ได้จบลงแบบนั้น แต่เป็นแบบที่อุตส่าห์เสียเวลาแกะหูฟังมาแทบตาย สุดท้ายมารู้ทีหลังว่าเป็นหูฟังที่พังแล้ว