Sabahlari sokakta duruyor, sirtimi binalarin duvarlarina dayayip kaldirimda kosusup oynayan cocuklara bakiyor, onlarin yanina varip onlarla beraberce oynayasim ve sevinesim geliyordu. Fakat kendilerini urkutmemek icin ancak uzaktan seyredebiliyordum. Gene de onlara bakarken kalbimin en derin bir yerinde hayattan busbutun kopmadigimi hisseder ve gozlerimi kapatip uzak Kirim'i, Gurfuz'u gorurdum.Evet, orda. Dedemin, babamin kemikleri gomulu toprakta. Yalniz orada. Dogdugum topraklarda. Oranin gogu altinda, Oranin insanlari arasinda hayat butun sicakligiyla beni bekliyordu sanki."Ve iste iki gun once yilbasi gecesi herkes mutlu, herkes sen ve mesut, yeni yili karsilarken ben ac ve donuk, Sovyet Elciliginin tas merdivenleri ustunde durdum. Ruslar nezaketle karsiladilar beni ve iki gun sonra Kirim'a donebilecegimi bildirdiler... (Tanitim Bulteninden)