Sve priče u ovoj zbirci spadaju u bisere kratke proze. Provlačeći se kroz rešeto cenzure, kao kamila kroz iglene uši, one su bile uzrok rasturanja redakcija časopisa, smenjivanju urednika listova, javnim zabranama... Ova knjiga predstavlja tabuiziranu reč i misao jednog dela Orijenta u nenametljivoj količini što nagoveštava punoću i, možda, početak kraja jeden ere. Kriterijum za odabir nije bio poznato ime pisca, već kvalitet i originalnost samih priča, tako da se među autorima zastupljenim u zbirci nalaze i proslavljeni i skoro nepoznati. Broj 12 u naslovu važi za jedan od svetih i mističnih brojeva, a pored dvanaest priča u knjizi, odnosi se i na čitavih dvanaest godina koliko je trajalo prevođenje i rad na zbirci. Poznajući taj podatak, postaje jasniji trud koji je potreban da se ovakva dela, koja se često ne mogu naći u zvaničnim antologijama arapske književnosti, pronađu i iznesu pred javnost. U slučaju priče koja dolazi iz Saudijske Arabije slučaj je bio dodatno otežan petnaestogodišnjim traganjem za identitetom autora, koji je zbog realne opasnosti objavio priču pod pseudonimom. Odeljak naslovljen "Priče o pričama" donosi kratke biografije autora, a ponegde i duže esejističke beleške koje pomažu čitaocu da bolje razume kontekst u kom su priče nastale. U sredinama u kojima je sloboda govora i mišljenja krajnje ograničena, gde ljude lako "guta mrak", ove priče predstavljaju svedočanstvo o jednom obliku borbe za očuvanje ljudskog dostojanstva.