อยากสมหวังแต่ไม่กล้าเลยต้องพึ่งพาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ...เจ้าแม่สารภีเป็นที่ร่ำลือว่าถ้าใครมูแล้วจะสมหวังในความรัก เช่นนั้นเธอจะไปมู มูให้เต็มที่ มูจนกว่าจะได้ มูไม่ถอย! \—————————————————————- "งั้นพี่จะถือว่า…" วินาทีนี้ร่างเล็กของเธออยู่ในอ้อมแขนเขาโดยสมบูรณ์แล้ว ลมหายใจอุ่นที่รดรินอยู่เหนือปลายจมูกทำหัวใจหญิงสาวเต้นแรง หน้าท้องวูบโหวงดั่งคำที่ใครสักคนบอกว่าเหมือนมีผีเสื้อบินว่อนนับร้อยนับพันตัว "ทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่...เธอเต็มใจทั้งหมดนะหนูเหมียว" หัวใจมัชชาร์แทบกระดอนหลุดจากอก แข้งขาอ่อนแรง ถ้ายืนโดยไม่มีแขนเขารัดรึง ป่านนี้เธอคงทรุดลงกับพื้นแล้ว "ทุก...ทุกอย่างที่ว่าคืออะไรคะ" แทนคำตอบ ใบหน้าหล่อเหลาที่คุ้นเคยมาทั้งชีวิตก็โน้มต่ำลงมา สายตาของเขาจ้องมองเป้าหมายที่เธอเดาได้ว่ามันคือจุดไหนบนใบหน้าของตัวเอง ริมฝีปากหยักเข้ารูปเฉียดกลีบปากเธอไปนิดเดียวตอนมัชชาร์เบี่ยงหน้าหนีแล้วเอ่ยแก้เก้ออย่างติดขัด "ดะ ดาว ที่นี่สวยกว่าที่จันทบุรีอีกค่ะ" ฝ่ามือหนาและร้อนผ่าวเลื่อนขึ้นบีบปลายคางเธอเบา ๆ แล้วรั้งกลับมา "บรรยากาศก็เป็นใจกว่าเหมือนกัน"