Roelf, zoon van een smid in een versterkte hoeve op de Hondsrug, voelt zich verre van gelukkig. Niet alleen kan hij bijna geen goed doen in de ogen van zijn vader, ook het vak van smid trekt hem totaal niet. Als op een dag de bekende minstreel Rudolf van Zutphen de hoeve bezoekt, weet hij het zeker. Hij wil, net als Rudolf, een rondtrekkende muzikant worden. Na weer een woedeaanval van zijn vader besluit Roelf weg te lopen. Om te voorkomen dat zijn vader hem zal vinden, verbergt hij zich in de uitgestrekte moerassen rond de hoeve. Daar belandt hij letterlijk en figuurlijk in de narigheid. Hij ontmoet de stroper Rooie Geert, die zich al jaren schuil houdt in een hut, ergens diep in het moeras. De stroper verleent hem gastvrij onderdak, maar hoe onschuldig zijn Geerts activiteiten eigenlijk?

Floris mag de winter niet bij zijn leermeester blijven. Hij moet tijdelijk in een klooster. Als er twee bedelmonniken om onderdak vragen, gebeuren er ineens allerlei vreemde dingen

Na de lange, koude winter in het klooster komt Rudolf Floris halen. Samen met Floris’ vriend Dolf, die heeft ontdekt dat het kloosterleven niets voor hem is, reizen ze naar het zuiden. Hun reisdoel is het kasteel van Dolfs vader. Al voordat ze daar aankomen, horen ze dat het niet veilig is in het noorden van het tegenwoordige Limburg. Dit gebied hoort bij het graafschap Gelre, maar de hertog van Brabant heeft er zijn zinnen op gezet. Daarnaast azen zowel de graaf als de hertog op het hertogdom Limburg, dat meer naar het zuiden ligt. Dolf wil zijn familie niet in de steek laten en reist door naar het kasteel van zijn vader. Omdat heer Rudolf andere verplichtingen heeft, gaat Floris met hem mee. Het kasteel blijkt het middelpunt van de strijd te zijn. Hoewel Rudolf bij hoog en bij laag blijft beweren, dat hij als minstreel geen partij mag en wil kiezen, gedraagt hij zich af en toe ronduit verdacht. Floris zou Floris niet zijn, als hij niet het naadje van de kous zou willen weten. Al gauw ontdekt hij dat de oorlog geen spel is, maar bloedige ernst, en dat niemand in de strijd zijn leven zeker is…

Onbewust van het feit dat een donkere gedaante hen vanaf de stadsmuren nakijkt, gaan Floris en Dolf op reis om de geheime opdracht van Rudolf de minstreel uit te voeren. Leendert de marskramer heeft Floris herkend als de weggelopen zoon van de smid. Met die wetenschap probeert hij op slinkse wijze een slag te slaan. Ondertussen beleven de jongens angstige avonturen op de Veluwe. De goed bedoelde hulp van Veerle maakt alles nog ingewikkelder. Eenmaal in handen van de woudmeester lijkt hun lot bezegeld … Waarom verdenken Jakob en Franck hen van spionage? En hoe zal het aflopen als de jongens in Utrecht naar het galgenveld worden gesleept? Komt er redding? Of juist niet?

Als Floris en Dolf naar Broekzele (Brussel) reizen om hertog Jan van Brabant te waarschuwen voor een complot, worden ze weer achtervolgd door de soldaten van Franck en Jakob. Ze belanden daardoor in een woud waarin raadselachtige dingen gebeuren. Al gauw merken ze dat de macht van de twee onbetrouwbare ridders veel verder reikt dan ze voor mogelijk hadden gehouden. En wie is de potsenmaker op de jaarmarkt in Turnhout die zich Nando noemt? Opnieuw moeten Floris, Veerle, Dolf en heer Rudolf vrezen voor hun leven, als blijkt dat ook heer Otto niet te vertrouwen is. Zal het riddertoernooi dat Jan van Brabant in Gaasbeek georganiseerd heeft, in een bloedbad veranderen? De serie Floris de minstreel speelt zich af in de middeleeuwen. Dat was in veel opzichten een donkere tijd. Er bestonden grote verschillen tussen rijk en arm. Ook wat het geloof betreft was het een moeilijke tijd. Geloof en bijgeloof gingen vaak hand in hand. Reizen was dikwijls een gewaagde onderneming. Vooral in de arme gebieden lagen rovers op de loer. Toch waren er rondtrekkende muzikanten, minstrelen, die overal kwamen en in ruil voor eten, onderdak en een beloning hun liederen ten gehore brachten

Heer Rudolf wordt gegijzeld. Floris, Veerle en Dolf willen hem redden maar komen in een zware storm terecht.

Floris, Veerle, Dolf en hun nieuwe vriendin Hillegonda zijn ternauwernood ontsnapt aan de wrede roofridder Bloody Henry en hopen in Leeds Castle de winter door te brengen. Dat pakt anders uit. Hillegonda's grootvader krijgt bericht dat hij Leeds Castle moet verlaten en zijn intrek kan nemen in een landhuis ten westen van Londen, niet ver van Stonehenge. Gelukkig kunnen Floris en zijn vrienden daar ook logeren. Al meteen nadat ze in het huis zijn getrokken, komen ze erachter dat de vorige bewoners onder verdachte omstandigheden zijn gestorven. Ook gaan er geruchten dat er 's nachts soms vreemde dingen gebeuren bij de Hangende Stenen. Floris zou Floris niet zijn, als hij niet het naadje van de kous zou willen weten. Door zijn nieuwsgierigheid brengt hij niet alleen zijn eigen leven, maar ook dat van zijn drie metgezellen in gevaar

Na hun avonturen in Rome reizen Floris en Dolf, samen met de Vlaamse ridder heer Gezinus en zijn soldaten Emiel en Seppe, terug naar de Lage Landen. Op weg daarnaartoe besluit heer Gezinus een kleine omweg te maken langs het kasteel van heer Armando, een andere Tempelier. Als ze daar aankomen, blijkt zijn burcht vrijwel verlaten te zijn en horen ze dat de kasteelheer, samen met een groot deel van zijn soldaten en ander personeel, is weggevoerd door een onbekende vijand. Heer Gezinus voelt zich als Tempelier verplicht hem te gaan zoeken en zo mogelijk te bevrijden uit de handen van de ontvoerders. Dolf en Floris besluiten hem daarbij zo goed mogelijk te helpen. Zullen ze erin slagen de kasteelbewoners te redden uit handen van de vijand uit het oosten?