Roman "Glasovi u vetru" određuje se kao hronika u kojoj se "kroz sudbinu jedne građanske porodice prelamaju krupni istorijski događaji balkanskog podneblja“. Kroz priču o jednoj srpskoj građanskoj porodici, umetnički ubedljivo povezuju važne tradicije evropskog romana: porodični roman koji je bitno odredio umetnički lik književnosti u XIX i XX veku i emigrantski roman koji bitno obeležava važnu modernističku tradiciju i srpske i svetske književnosti. Porodica Aracki pridružila se nekim drugim poznatim književnim junacima: Isakovićima, Njegovanima ili Katićima. U romanu su izraženi elementi bajke, što je žanr koji je Grozdana Olujić u svom stvaralaštvu dominantno negovala.