Op een dag was je weg. Niet verloren, niet kwijt. Weg. Ik weet niet goed hoe dat kan. Wat ik nu dan moet. Vroeg of laat dringt verlies in elk leven binnen. Verlies verlamt, het raast en verstilt, het kan voelen als een eenzaam en eindeloos vallen. En woorden schieten vaak tekort. In Het gaat, denk ik, over maakt Evangeline Agape plaats voor verdriet, het hare en het jouwe. Ze verbeeldt de fasen van de rouw als een lange, moeilijke tocht. Met poëtische precisie biedt ze troost, houvast en het vertrouwen dat ook dit gevoel zal overgaan, zolang je de ene voet voor de andere blijft zetten.