Sf. 17-20 Burada yavaş yavaş ilerliyorum. Orada...

Sf. 45 Güneyden gelme toprak kokusu karşıladı beni Kapalı odadan geri dönünce düşünmekten seni Kulağımda kalan ezgi zamanı sürüklüyordu Işıkların arasına sıkışan renk...

Hep taşar mı yaşadıklarım Aşamadıklarım hep taş. Hiç yaşar mı taşıdıklarım Aşırdıklarım hep yaş. Metis'te 1990 yılında de ki işte ile başladığımız Oruç Aruoba koleksiyonunu felsefe kitaplarının yanı sıra şiir ve şiirsel metinleriyle sürdürüyoruz. Geçen yıl Doğançay'ın Çınarları'nı yayımlamıştık ilk olarak. Kolleksiyona yeni basımlarını yaptığımız dört kitap ile devam ediyoruz. ol/an, kesik esin/tiler, Geç Gelen Ağıtlar ve sayıklamalar.

Doğançay’ın Çınarlarını ilk kez 19 Haziran 1996’da gördüm—istasyondan yavaşlayarak geçen trenin içinden, sağ tarafta, Doğu’ya doğru; güneş, solumda, yamaç ardına epey devrilmişken. Hemen kavradım; pek de anlamlandıramadan... Sonra—daha yazmadan—kurdum onları. 14 Ocak 1997’de zamanları geldi : yazmağa başladım. 15 Mayıs’ta bir kez daha geçtim yanlarından—aralarından— : tam kurduğum gibiydiler. Yazılışları ise (Çiftehavuzlar / Yalıkavak / Karamürsel / Çiftehavuzlar) daha epey süreceğe benziyordu. 13 Haziran’da, benim gözlerimle, Yıldırım’ın mercekleriyle, ilk kez gittik Doğançay’a. İstasyonun tümüyle ‘metruk’ hâle geldiğini o gün öğrendim : hiçbir tren uğramıyordu Doğançay’a artık; çınarlarsa, tam—yaz başı—doluluklarındaydılar—herşey anlamına uygundu, yani... Yıldırım’ın fotografları da öyleydi; 1 Temmuz’da (Edip’de bulunacağını bilerek) arayıp bulduğum ‘motto’ da öyle—ama, yazmam—süren tıkanmalarla— 4 Temmuz’a kadar uzadı; metni de, aşağıda atacağım tarihte son hâline sokabildim ancak. Gecikir ya, her anlamlandırma, hep... Oruç Aruoba 16 Kasım 1997 Çiftehavuzlar

Meşe Fısıltıları Aruoba’nın Mayıs ile Kasım ayları arasında yazdığı kırk beş şiirden oluşuyor. İşte bu ayları simgeleyen iki kapanış şiiri: İSKELENİN UCU Yorganı sıyrılmış yatağımızdı deniz Serinlikte kavuşunca ılık bedenlerimiz Dalgalar hafifçe örttü omuzlarımızı Batabilirdik artık güneşle birlikte biz Mayıs HAVA Karayel'den Yıldız'a döndü Dalgalar renksiz, köpüksüz Güneş de doğmadan söndü Yorgun martılar artık öksüz Kasım