Ilja G. Ehrenburg (1891-1967) geldt als een van de coryfeeën van de Sovjet-Russische literatuur. Zijn novelle De dooi (1954) is zelfs het etiket geworden van een hele periode uit de Sovjet-geschiedenis: de tweede helft van de jaren vijftig, toen er onder Chroesjtsjov een minder ijzige wind woei. Ehrenburg balanceerde tussen leven in het Westen en zijn toewijding aan het Sovjetstelsel. Hij verkeerde in journalisten- en kunstenaarskringen in Parijs en Berlijn, maar was in zijn latere leven ook afgevaardigde van de Opperste Sovjet en kreeg in 1961 de toentertijd prestigieuze Leninorde opgespeld. Zijn memoires, die in 1961-1964 verschenen, getuigen van deze gespletenheid. Zij geven een oprecht beeld van zijn leven tussen Oost en West. En hoewel hij nooit helemaal vrijuit dorst te spreken, had hij wel de moed aandacht te vragen voor moedwillig vergeten slachtoffers van het regime als Babel, Mandelstam, Meyerhold en Koltsov. Ik ben nooit onverschillig geweest is een selectie uit Ehrenburgs memoires, die bij elkaar zo'n vijftienhonderd dichtbedrukte bladzijden omvatten. De eerste selectie en een ruwe vertaling zijn gemaakt door Charles B. Timmer. Na diens overlijden in 1990 heeft Tom Eekman de selectie gecompleteerd, de vertaling afgemaakt en van aantekeningen voorzien.
Author
Ilya Grigoryevich Ehrenburg (Russian: Илья Григорьевич Эренбург) was a Soviet writer, journalist, translator, and cultural figure. Ehrenburg is among the most prolific and notable authors of the Soviet Union; he published around one hundred titles. He became known first and foremost as a novelist and a journalist - in particular, as a reporter in three wars (First World War, Spanish Civil War and the Second World War). His articles on the Second World War have provoked intense controversies in West Germany, especially during the sixties. The novel The Thaw (Оттепель) gave its name to an entire era of Soviet cultural politics, namely, the liberalization after the death of Joseph Stalin. Ehrenburg's travel writing also had great resonance, as did to an arguably greater extent his autobiography People, Years, Life, which may be his best known and most discussed work. The Black Book, edited by him and Vassily Grossman, has special historical significance; detailing the genocide on Soviet citizens of Jewish ancestry, it is the first great documentary work on the Holocaust. In addition, Ehrenburg wrote a succession of works of poetry.
