“Geçmişi yeniden kuran” bir ütopya... İsyancılara karşı Selçuklu safında çarpışıp esir düşmüş kör askerle sağır kilise ressamının, Moğol istilası yıllarında Kapadokya’nın yeraltı âleminde dinleri, mezhepleri kaynaştıran bir ortaklaşmacı hayatın ortaya çıkışına varan macerası. Vücudumuzdaki her şey dünyayla yaşıttır, bu nedenle benim hem otuzdört yaşında hem de altı milyar yaşında olduğum doğrudur. Zamanın geçişi, duruşlara benziyor. Zaman geçip gitti derken maddenin biçim ve yer değiştirdiğini söylemiş oluyoruz yalnızca; çünkü zaman bir soyutlamadan başka bir şey değil. Bu yüzden olmalı, Kapadokya’nın geçip gitmiş zamanına, en az biçim değiştirdiği yerlerden girip çıktığımda kendimi ‘tarihsel kurgu yapayım derken tarihsel zaman bulmuş düş definecisi’ gibi hissettim. Dil ve zaman ilişkisi bir yazarın ‘arkeolojik arka planı’dır; oradan hiçbir anlamı olmayan böcek ölüleri de çıkar, bir heykel de. Günlük dilde ikona diyoruz, yeraltı şehirlerinden sözediyoruz, Haydar, Vasili veya Dimitri adlarını söyleyip geçiyoruz. Oysa ‘tarihsel bilinçaltı’nı biraz kazıyınca, doğada hiçbir şeyin yok olmadığını, yalnızca “biçim değiştirdiğini” anlamamız kolaylaşıyor. Tıpkı bir noktadan diğer noktaya yer değiştiren hava akımı gibi: Yel gibi Zaman gibi. Zaman Yeli gibi.

"Dunya buyuk bir yalnizlik diyariydi, insan yalnizca kendisini bilmenin yalnizligi icindeydi."Guvercine Agit, Gursel Korat'in Zaman Yeli'nden sonra yazdigi ikinci Kapadokya odakli roman. Bu hikiyeye adim attigimiz andan itibaren 13. yuzyil sonlarindaki cokkulturlu, cokdilli etnik zenginligin icinde dolasiyoruz. Yazarin ayagini sikica bastigi Ic Anadolu cografyasinda dervisler, kesisler, Mogol askerleri, Venedikli tuccarlar var. Donemin iktidar kavgasi ise derinligine kavranmis kisilerin ardindaki panoramada gorunuyor.Bir "olumsuz kahraman" romani Stavro, butun kotulukleriyle ama butun ruhsal acikligi icinde gozumuzun onunde. Bir adanmis kisilikler ve asklar romani ayni Saruca Abdal ve Gulbeyaz goz kamastirici bir oykuyle belirginlesiyor. Guvercine Agit, tutku ve comertlik romani biraz Civan ile Samnalika unutulmaz. Guvercine Agit'i safligin ve iyilikseverligin romani haline getiren Enduluslu Tuccar Fizil ile yol arkadasi Mihayil, sozleri kulagimizda cinlayan Alitokus, hirsiyla can sikici Muhyiddin, iyilik dolu Turkmen kocalari, guclu ve carpici kadin kahramanlar, hepsi butun diger karakterlerle birlesiyor ve zihnimizde koca bir destana donusuyor. Sarsici ve buyuk bir destana…(Tanitim Bulteninden)Sayfa 208Baski 2016 Yapi Kredi Yayinlari

Neden yaşadıklarını anlamaya çalışan üç adam... İnsana dokunan maharetli bir anlatım ve kederli bir mizahla resmedilen kibirli, kibrinden pişman olan erkekler ve sadakatsiz hayalleriyle kadınlar... İtaat ve isyanı anlatan, zamanı arayan, Kalenderileri konuşturan bir Anadolu romanı. İpek kadar yumuşak ve ipek kadar güçlü... “Şundan dirim böyle: Sinâğih vızıltısı arınınkinden incedir. Bebenih sesi anadan, avradıh sesi herifden. Bir farenih kemirişine bak, bir de inâğihkine. Bundan şuha varırım ki, gôğde iriyise hareket yavaşdır. Hareket yavaşısa zaman da yavaşdır.” “Ya Allah’ıh zamanı?” Kalenderiye, üç ayrı dönemde geçiyor, her biri üçer günde yaşanan üç bölümden oluşuyor. İnsani zaafları, şaşırma ve irkilme hissiyatını, hakikati ararken ölümün kıyılarında dolaşan insanları, iyiliği ve utanmayı hatırlatıyor. Gürsel Korat, Zaman Yeli ve Güvercine Ağıt romanlarında olduğu gibi yine bir Kapadokya hikâyesi anlatıyor. Özgün deyiş, mecaz ve lehçeler kullanan Korat, memleket edebiyatının özgün sesli bir anlatıcısı olarak yazarlık yolculuğunu sürdürüyor. Kalenderiye, Gürsel Korat’tan bugüne ve yarına seslenen bir roman. 2009 yılında ilk defa verilen "Notre Dame de Sion Edebiyat Ödülü" ne layık görülmüştür.