Kimsecik, “dağları bekleyen” korkunun yıkıcı gücünün, üç kitaplık dev efsanesidir. Korku insanın benliğini parçalarken, bu insanlık durumundan büyük bir trajedi doğar. Ama çocuklar korkuya yenik düşmez, üstüne yürürler. Üçlünün ilk kitabı Yağmurcuk Kuşu bir cinayetin yarattığı korkuyla şekillenir. Roman katliamların nedenleri ile sonuçları arasındaki ürpertici ilişkiyi açığa çıkarırken, bir yanıyla da bir köy çocuğunun masum ve cesur dünyasının nasıl belirdiğini ortaya koyar. “Doğu dünyasının eşiğinden günümüzün dev yazarlarından biri bize ulaşıyor. Yaşar Kemal, hem Western hem Yunan tragedyası sınıflamasına giren destanlar yazıyor.” L’Événement du Jeudi, (Fransa) “Yaşar Kemal modern Türkiye’nin dünyaya armağan ettiği en yetenekli yazar ve aynı zamanda savaş sonrasının en çekici yaratıcılarındandır. Bu güzel dramın getirdiği yenilik, çocukluk döneminin çeşitliliği ile zengin ve çekici sahneleridir.” Alain Bosquet, Magazine Littéraire, (Fransa) “Yaşar Kemal, nefis bir biçimde betimlenmiş bir Anadolu ortamında geçen Yunan tragedyasını tüm inceliği ve kaderciliği içinden yeniden canlandırmaktadır.” Christian Guidicelli, Lire, (Fransa)

Kimsecik, “dağları bekleyen” korkunun yıkıcı gücünün, üç kitaplık dev efsanesidir. Korku insanın benliğini parçalarken, bu insanlık durumundan büyük bir trajedi doğar. Ama çocuklar korkuya yenik düşmez, üstüne yürürler. Üçlünün ikinci kitabı Kale Kapısı’nın kahramanları, iyilik ile kötülüğün buluştuğu tek avuçtaki iki insandır. İşlediği cinayetten sonra dağa çıkan Salman’ın saldığı korku kalpleri karartır. Ancak korkunun hüküm sürdüğü yerde cesaret uyanırsa yaşam sürer, sürecektir. “Bendini yıkan ve taşan bir nehir gibi coşkun bir anlatı... Yaşar Kemal, her yıl Nobel Edebiyat Ödülü’nün en güçlü adaylarından. İsveç okuyucusuna büyük anlatılarından bir örnek daha verdi.” Joel Ohlsson, Arbetet, (İsveç) “Yaşar Kemal şiirsellikle yaşanmışın tadını birleştiren büyük bir ustadır.” Hubert Juin, Le Monde, (Fransa) Kendisinden önce uluslar arası yazar yetiştirmeyen ülke-sinde Yaşar Kemal, yurdunun ve Ortadoğu’nun tartışılmaz sesi olmuştur. O bize Homeros’la Eugene Sue arasındaki köprülerin daha yıkılmadığını gösteriyor.” Alain Bosquet, Magazine Littéraire, (Fransa)

While fleeing invading Russian troops, Ismail Agha finds Salman, a child left for dead at the side of the road, and raises him as his own son, but when Ismail's own son is born, jealously and anger come between Ismail and Salman