“มีค่ะ ผู้หญิงอย่างดิฉันนี่แหละค่ะที่จูบผู้ชายไปทั่วโดยไม่ต้องรักต้องชอบ” คุณภีมชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะดึงใบหน้าของสิตามาจูบอีกครั้ง สาวเจ้าพยายามขัดขืนแต่เหมือนร่างทั้งร่างอ่อนระทวยเมื่อได้ลิ้มรสจูบจากคุณภีม จูบที่มาจากความรู้สึกที่ไม่ใช่จูบของการประชดอย่างที่สิตาทำ สาวเจ้าเกือบจะเคลิ้มจนปล่อยใจปล่อยกายไปกับคุณภีม “พอเสียที อย่าทำร้ายดิฉันอีกเลยค่ะคุณภีม คุณภีมทำร้ายดิฉันมามากพอแล้ว พอเสียที!” สิตาบอกแล้วปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มก่อนจะเปิดประตูโถงบันไดหนีไฟวิ่งออกไปทิ้งคุณภีมยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง ชายหนุ่มรับรู้ได้ทันทีว่ารอยจูบครั้งนี้มันไม่หมือนครั้งที่สิตาจูบเขาเพื่อประชดว่าผู้หญิงอย่างเธอจะจูบใครก็ได้ จริงอยู่คนบางคนจะ ‘จูบ’ ใครก็ได้แต่ความรู้สึกของการ ‘ได้จูบ’ ที่มาจากความรู้สึกจริงๆนั้นมันต่างจากการจูบโดยไร้ความรู้สึกอย่างสิ้นเชิง และสิ่งที่คุณภีมได้รับจากรสจูบของสิตาเมื่อสักครู่มันบ่งบอกว่านั่นมาจากความรู้สึกที่ไม่ใช่เขามอบให้ฝ่ายเดียวแต่มันเป็นการได้รับตอบมาด้วย จูบอย่างคนที่รักกัน จูบอย่างคนที่เขายอมรับแล้วว่ารัก!