Meliha sekiz ya_õnda, beyaz minik iekli, aõk mavi bir elbisesi varÉMeliha ortaokulda, en ok resim dersini seviyorÉMeliha lisede, tiyatro grubuna katõlõyor, yepyeni dŸnyalara aõlõyorÉMeliha Ÿniversitede, Meliha i_e girdi, evlendi; Meliha'nõn bir kõzõ varÉ Meliha dŸnyanõn, TŸrkiye'nin herhangi bir yerinde ya_ayan bir ocuk-kadõn. Bir šmŸr boyu yalnõz bõrakõlmõ_ ocuklardan sadece biri ve bŸyŸk bir sõrrõ var. Babasõ "Sakõn kimseye sšyleme" demi_. Meliha, onu korumayan annesini korumak iin susmu_ yõllarca. Onu korumayan "kutsal" ailesini korumak iin susmu_; onu korumasõ gereken toplum ve devlet ya_adõklarõnõ duymak bile istemedi_i iin susmu_. Biliyordum insanlarõn bu konuyu ne kadar zorlanarak dinlediklerini. Duymak istemediklerini, duymadõklarõnõ. ‚ok sšyleyen oldu "Farz et bunu bana anlatmadõn." stelik insanlara sšyledi_im en fazla iki cŸmleydi. "‚ocukken tecavŸze u_radõm." "Yapan babamdõ." Ben artõk bu iki cŸmleyle sõnõrlandõrõlmak, duyulmamakla susturulmak istemiyordum. Sessizlik bir tecritti. Bir zamanlar birilerini korumak iin susan, anlattõ_õndaysa sessizlikle bo_ulan Meliha, _imdi ba_ka ocuklarõ korumak iin konu_uyor. Ê (Tanõtõm BŸlteninden) Ê