
Authors

Pilar Adón nació en Madrid el 12 de octubre de 1971. Estudió Derecho en la universidad Complutense de Madrid y se especializó en Legislación Medioambiental. A los diecisiete años ganó su primer premio literario en RNE-R3 con un relato breve. En 1995 empezó a publicar relatos en revistas literarias como La Hora Feliz, El Pájaro de Papel y Píntalo de Verde, de Mérida. Es autora de los libros de relatos Viajes inocentes, y de las novelas Las hijas de Sara y El hombre de espaldas. En el año 2007 fundó con Enrique Redel y Laura Calvo la Editorial Impedimenta. Desde entonces realiza labores de asesoría literaria y gestión de derechos para dicha editorial. Ha publicado relatos y poesía en distintas revistas y suplementos literarios: Babelia, ABCD, Público, Eñe, Brèves, Turia, Müsu... Y en formato virtual: Literaturas.com, Ariadna r-c, Fósforo, Impracabeza o Aviondepapel.com. Ha sido incluida en diversos volúmenes de relato. Entre otros: 22 Escarabajos (Editorial Páginas de Espuma, 2009); Frankenstein (451 Editores, 2008); Contar las olas (Editorial Lengua de Trapo, 2006); Antología de cuentistas madrileñas (Ediciones La Librería, 2006); Todo un placer (Editorial Berenice, 2005) o Ni Ariadnas ni Penélopes (Editorial Castalia, 2002) y Forma parte de las antologías poéticas Los jueves poéticos (Ediciones Hiperión, 2007); La voz y la escritura (Sial Ediciones, 2006); Hilanderas (Ediciones Amargord, 2006) y Todo es poesía menos la poesía (Editorial Eneida, 2004). Participó en la Primera Exhibición Internacional de Poetas Contemporáneos de la Universidad St. Thomas de Fredericton, Canadá, con el poema Parábola y en los IV Encuentros Hispano-Peruanos de Jóvenes Narradores. Actualmente ejerce la crítica literaria en el suplemento cultural Caballo Verde del diario La Razón.

Julieta Valero (Madrid, 1971) es una poeta española en lengua castellana. Licenciada en Filología Hispánica por la Universidad Complutense de Madrid, donde también realizó los estudios de Doctorado en Literatura Española Moderna y Contemporánea. Ha publicado relatos, poemas y artículos en diversos medios literarios como Ínsula, ABCD de las artes y las letras, Turia, Vulcane, Minerva (revista), El Maquinista (de la General), Diario de Poesía (Argentina), y es colaboradora habitual de las revistas literarias Encubierta, (Revista Literaria, Editorial Novalibro), Diálogo de la lengua, Fósforo, Babab, La dama duende y Literatura.com. También ha participado en numerosas antologías: Inéditos: 11 poetas (2002), 33 de Radio 3 (2003), Todo es poesía menos la poesía. 22 poetas desde Madrid (2004), 11-M. Poemas contra el olvido (2004), Poesía pasión (2005), Deshabitados (2008), Palabras sobre palabra: 13 poetas españoles jóvenes (Chile, 2009), Fuga de la nada. 16 propuestas poéticas (2009), El poder del cuerpo. Antología femenina contemporánea, (2009) y Contrabando: una antología de la poesía española actual (Argentina, 2011), entre otras. Es autora de los poemarios Altar de los días parados (Madrid, Bartleby, 2003), Los Heridos Graves (Barcelona, DVD, 2005, IV Premio De Poesía Radio Joven de RNE-R3) y Autoría (Barcelona, DVD, 2010, XXII Premio de Poesía Cáceres Patrimonio de la Humanidad, Premio Ausiás March 2010, fue elegido como uno de los diez libros del año de la revista Quimera y entre los mejores títulos del 2010 para Babelia y El Cultural) y de un breve ensayo a la re-edición de Teatro de operaciones, de Antonio Martínez Sarrión (Madrid, Bartleby, 2010). Ha participado en numerosas lecturas y festivales internacionales de poesía (Festival de Poesía de Medellín, Colombia, 2007; Encuentro de Poetas del Mundo Latino, México, 2010). Algunos de sus poemas han sido traducidos y publicados en Estados Unidos, Francia, Italia, Alemania, Marruecos, Brasil, Eslovaquia y Grecia. Co-dirigió y presentó con Mariano Peyrou el programa de radio "A ras de verso" (Radio Círculo del Círculo de Bellas Artes de Madrid), programa de poesía en el que se cuenta con un poeta español o latinoamericano al que se entrevista a partir de sus textos, durante cinco años. Forma parte del claustro y trabaja como editora y como especialista en poesía de la escuela de escritura creativa Hotel Kafka. Desde 2008 es coordinadora en la Fundación Centro de Poesía José Hierro. Recibió el XVIII Premio de Poesía y el XVIII Premio de Cuentos (1997) del C.M.U. Isabel de España, y quedó entre los nominados del Premio Adonáis de Poesía (1998 y 1999). Ha publicado relatos, poemas y artículos en varias revistas literarias. Algunos de sus poemas han sido traducidos y publicados en Francia (La Porte des Poètes, 1999). Su libro Los heridos graves ha recibido el Premio de Poesía Joven de Radio 3 en 2005. Es considerada miembro de la Generación Poética del 2000 y su obra aparece en diversos recuentos y antologías de la poesía reciente. En 2013, en calidad de coordinadora de la Fundación Centro de Poesía José Hierro, es desiganada jurado del Premio Nacional de Poesía Joven.

Sevilla, 1991. Poeta, traductor y editor. Es autor de los poemarios 'Canícula' (2019), 'Las hogueras azules' (Candaya, 2020) y 'Raíz dulce' (Candaya, 2024). Como traductor, ha participado en 'La escuela poética de Nueva York' (Alba, 2020), antología para la que tradujo la poesía de John Ashbery, y co-traducido y prologado 'La semilla y el corazón. Antología de poesía japonesa' (Alba, 2022).

José Manuel Caballero Bonald was a Spanish novelist, lecturer and poet. In 1959 he began to make friends with and collaborate with poets who would later make up the 50s Group. In February 1959 in Collioure (France), he attended the 20th anniversary of the death of Antonio Machado, along with Blas de Otero, José Agustín Goytisolo, Ángel González, José Ángel Valente, Jaime Gil de Biedma, Alfonso Costafreda and Carlos Barral. He moved to Bogotá, where he taught Spanish literature and humanities at the Universidad Nacional de Colombia. There he started his friendship with the Colombian group of the Mito magazine (composed of Jorge Gaitán Durán, Gabriel García Márquez, Eduardo Cote, Hernando Valencia, Pedro Gómez Valderrama and Fernando Charry Lara, among others). In 1999 he was awarded the title of Favourite Son of the Province of Cadiz. He received the Golden Medal of the Fine Arts Circle and the Julián Besteiro Award for Arts and Literature. In 2004 he was awarded a Doctor Honoris Causa by the University of Cádiz. He also won the Queen Sofía de Iber-American Poetry Award. In 2012, he was awarded the Miguel de Cervantes Prize for his achievements in Spanish literature.

Licenciado en Filoloxía Galega, no 2010, e doutor en Lingüística Galega pola Universidade de Santiago de Compostela, impartiu docencia nas universidades de Santiago de Compostela e na Universitat Autònoma de Barcelona. Vive en Barcelona, traballa no sector editorial e é profesor do curso anual de poesía da Escola de Lletres de Tarragona. Os seus primeiros textos de creación viron a luz en revistas coma Dorna, Andar 21 ou Nova Ólisbos. En 2008 publicou unha colectánea de poemas na Revista das Letras do xornal Galicia Hoxe baixo o título Escola do resentimento. Publicou varios libros de poemas. Pola súa obra, recibiu, entre outros, o Premio Xuventude Crea da Xunta de Galicia (2010), o Premio da Asociación Española de Críticas Literarios (2015), o Premio Nacional de Literatura na modalidade de Poesía Nova Miguel Hernández (2015) ou o Premio de Poesía Afundación (2018). Participou nos festivais internacionais de poesía de Córdoba (Arxentina), Ottawa (Canadá), Barcelona e Mallorca, entre outros. Ademais, traduce poesía galega contemporánea e é membro fundador da editora-libraría-espazo de creación Chan da Pólvora, con sede en Santiago de Compostela. Traballou no Instituto da Lingua Galega, e é membro das Redes Escarlata.
Vivo en Providence (Rhode Island, EEUU). Desde aquí escribo, reescribo, desescribo y cribo. "Aquí" es un adverbio que abarca no sólo al origen y al hogar presente: también incluye los demás tránsitos (Nueva York, Barcelona, Madrid, Nantes y Boston) donde estoy todavía. Soy licenciada en Ciencias Políticas (2011) y Humanidades (2013), y estudié tres años de la carrera de Economía pero no me gradué (2012) (Universitat de València). Tengo un máster en Political Philosophy (2012) (Universitat Pompeu Fabra de Barcelona) y otro en Literatura Española y Latinoamericana (2015) (The City College of New York, CUNY). Soy autora de los poemarios La edad de merecer (La Bella Varsovia, 2015) Fresa y herida (Diputación de León, 2011), Introducción a todo (La Bella Varsovia, 2011), Night club para alumnas aplicadas (Vitruvio, 2009) y Manojo de abominaciones (Ayuntamiento de Avilés, 2008). PREMIOS: Premio Nacional de Poesía “Antonio González de Lama” 2010 /// por Fresa y herida, convocado por el Ayuntamiento de León V Premio de Poesía Joven “Pablo García Baena” (ex aequo) 2010 /// por Introducción a todo, convocado por la editorial La Bella Varsovia VII Premio Nacional de Poesía “Ciega de Manzanares” (2008) /// por Night club para alumnas aplicadas, convocado por el Ayuntamiento de Manzanares (Ciudad Real) XVI Premio de Poesía "Ana de Valle" (2007) /// por Manojo de Abominaciones, convocado por el Ayuntamiento de Avilés (Asturias) XIII Certamen de Teatro Mínimo Rafael Guerrero 2011 /// por el sketch Antígona en el Diario de Patricia, representado en el Teatro Moderno de Chiclana (Cádiz), el 28 de noviembre del 2012 (el vídeo aquí) Primer Premio del Certamen “IX Cuento contigo: nuevas voces jóvenes 2006” /// por el relato American baby, convocado por Casa de América (Madrid)


María Ángeles Pérez López (Valladolid, 1967) es una poeta española en lengua castellana. Realizó su tesis doctoral sobre "Los signos infinitos. Un estudio de la obra narrativa de Vicente Huidobro", por la que obtuvo el Premio Extraordinario de Doctorado de la Universidad de Salamanca, donde trabaja como profesora titular de Literatura Hispanoamericana. Ha prologado la poesía de Nicanor Parra (Páginas en blanco), Juan Gelman (Oficio ardiente) y Ernesto Cardenal (Hidrógeno enamorado) con motivo del Premio Reina Sofía de Poesía Iberoamericana. Ha formado parte de diversos jurados literarios, entre ellos el Premio Miguel de Cervantes en su edición de 2007. De 2008 a 2012, coordinó el ciclo de poesía “Intersecciones".


Kirmen Uribe Urbieta (Ondárroa, Vizcaya, País Vasco, España, 5 de octubre de 1970) es un escritor vasco que escribe en euskera. Nació en una familia vinculada a la pesca. Uribe se licenció en Filología Vasca en Vitoria y cursó estudios de posgrado de Literatura Comparada en Trento (Italia). Su primer premio literario importante lo recogió en 1995 cuando estaba cumpliendo condena por ser insumiso y negarse a ir al servicio militar obligatorio. El 14 de octubre de 2009 se le concedió el Premio Nacional de Narrativa 2009 por su obra Bilbao-New York-Bilbao.

Laura Casielles (Pola de Siero, Asturias, 1986) es periodista y escritora. Actualmente es directora de contenidos del Instituto 25M para la Democracia.1 Entre 2014 y 2017 ocupó diversas responsabilidades en el área de prensa y comunicación de Podemos, formación en la que también formó parte del Consejo Ciudadano. Casielles es Licenciada en Periodismo por la Universidad Complutense de Madrid, Máster en Estudios Árabes e Islámicos Contemporáneos por la Universidad Autónoma de Madrid y Licenciada en Filosofía por la UNED. Su investigación doctoral aborda la literatura en lengua española escrita por autoras y autores de origen marroquí y saharaui. Como poeta, ha publicado los libros Soldado que huye (Hesperya, 2008), Los idiomas comunes (Hiperión, 2010) publicado gracias al Premio de Poesía Joven Antonio Carvajal y galardonado con el Premio Nacional de Poesía Joven en 2011. En 2014 apareció Las señales que hacemos en los mapas (Libros de la Herida). También ha publicado el cuaderno Breve historia de algunas cosas (4 de agosto, 2017). Escribe en medios como La Marea, La Madeja, Atlántica XXII, La Tribu o Liberoamérica, entre otros. Fue una de las fundadoras y coordinadoras del portal de información sobre la vida árabe AISH. Como traductora del francés ha publicado Desde la otra orilla (Valparaíso, 2017), una antología del poeta marroquí Abdellatif Laâbi.

JOSEP PEDRALS es dedica a la poesia des de diversos fronts: escriu llibres d’investigació sobre el gènere (assajos novel·lats sobre poètica i vida), recita poesia de forma professional, explica la poesia en cursos i conferències, difon i divulga la poesia en diversos mitjans de comunicació, ha muntat celebracions poètiques de tot tipus i periodicitat, posa música als versos i versos a les músiques, expandeix la teatralitat del vers i inclou versos en les dramatúrgies d’altres, etcètera. Les seves principals aportacions al camp llibresc són Escola italiana (2003), El furgatori (2006), El romanço d’Anna Tirant (2012) i Exploradors, al poema! (2014). En el camp teatral, cal destacar les obres Wamba va! (2005), En comptes de la lletera (2011), El furgatori (2012), Safari Pitarra (2014) i Fang i setge (2016). Les seves peces més destacables en el camp musical es troben als discos El motí (2007), En/doll (2007), Esquitxos ultralleugers (2009) i En helicòpter (2013). El 2014 guanyà el premi Time Out al millor artista de Barcelona.

Uruguayan novelist, poet, and author of short stories. Considered a leading light of the post-1960s period of prominence of the Latin-American novel, she has written more than 37 works. She was born in Montevideo, Uruguay but was exiled in 1972, and moved to Spain, where she became a citizen in 1975. As of 2005[update] she lives in Barcelona, where she continues to write fiction and works as a journalist. She studied at the University of the Republic.
Narradora y poeta. Licenciada en Filología Hispánica por la Universidad Complutense de Madrid trabaja como administrativa para la Universidad Nacional de Educación a Distancia.1 Su carrera poética empieza con la publicación en el año 2007 del libro de poemas La alambrada de mi boca (Editorial Baile del Sol). En la misma editorial se publicó su primer libro de relatos En días idénticos a nubes y su segundo poemario, Alfabeto de cicatrices. En 2013 su poemario Las sumas y los restos fue «V Premio de Poesía Blas de Otero- Villa de Bilbao 2012».2 Algunos de sus cuentos han aparecido en antologías como Por favor sea breve (Páginas de Espuma), Mujeres cuentistas (Baile del Sol), Beatitud. Visiones de la Beat Generation (Baladí) o Al otro lado del espejo. Narrando contracorriente (Escalera), entre otras. También colabora con sus poemas en las antologías Resaca/Hank Over. Un homenaje a Charles Bukowski (Random House Mondadori), 23 Pandoras. Poesía alternativa española (Baile del Sol), La manera de recogerse el pelo. Generación Bloguer (Bartleby),3 así como en distintas revistas impresas y digitales.4 También ha participado en el encuentro poético Voces del extremo. Su último libro, publicado en 2016 y dedicado al género de los aforismos, se llama Ley de conservación del momento.

Olga Novo (1975 in Vilarmao, A Pobra do Brollón) is a Galician poet and essayist. She studied Galcian Philology at the University of Santiago de Compostela and was a high school teacher in several Galician centres, and a Galician literature professor at the University of Southern Brittany, in Lorient. She has published her works and essays in several publications (Festa da Palabra Silenciada, Dorna, Xistral, El País, ABC…).

Yolanda Castaño Pereira, nada en Santiago de Compostela o 19 de abril de 1977, é unha poetisa galega que se dedica tamén ao xornalismo e á televisión. Yolanda Castaño trasladouse en 1990 á Coruña, onde rematou a carreira de Filoloxía Hispánica e cursou estudos audiovisuais. Deuse a coñecer, na adolescencia, a través dunha serie de premios de poesía menores até que, grazas ó Premio Fermín Bouza Brey 1994, publicou o seu primeiro libro, Elevar as pálpebras (1995), contando 17 anos. Ademais deste galardón, foi merecedora do Premio Johán Carballeira polo seu terceiro poemario, Vivimos no ciclo das Erofanías, que tamén obtivo o Premio da Crítica Española en 1998. Foi Secretaria da Asociación de Escritores en Lingua Galega (AELG), formou parte do equipo directivo de Letras de Cal (unha editorial de poesía destinada a publicar os valores máis novos) e codirixiu, xunto a Olga Novo, a revista de artes Valdeleite. Yolanda está interesada en proxectos interxenéricos en que a poesía dialoga con outras artes. Ten desenvolvido distintas experiencias que fusionan a poesía coa plástica, coa música ou co audiovisual. Así, publicou xunto ao pintor Antón Sobral o catálogo de pintura Venecia. O Vicio da Beleza (2000). Nese mesmo ano, e baixo o título Edénica, viu a luz unha antoloxía persoal de toda a súa obra anterior, acompañada dun CD no que cantaba versións musicadas dos seus poemas. O libro da egoísta (2003) foi número un en vendas de libro galego durante varias semanas, colleitando ademais moi boas críticas. Ao fío deste poemario, dirixiu e produciu O video da egoísta, un videopoema que traducía os seus contidos á linguaxe audiovisual e que resultou gañador do festival de curtametraxes do Concello de Santiago de Compostela Curtocircuíto 2004 na sección de videocreación. Foi guionista, directora e presentadora na TVE-Galicia de Mercuria, un programa sobre vangardas artísticas galegas que a levou a ser nomeada pola Academia Galega do Audiovisual na categoría "Mellor Comunicador de TV" en 2004, galardón que obtivo finalmente en 2005. En colaboración coa Concellaría de Cultura da Coruña desenvolve desde 2009 o ciclo Poetas Di(n)versos, con recitais conxunto de poetas galegos e de outras linguas. Polémica con Aduaneiros O 16 de outubro de 2007 foi protagonista dunha polémica co blogue de humor gráfico galego Aduaneiros sem fronteiras. Yolanda Castaño tíñase solidarizado con Isaac Díaz Pardo pola súa marcha de Sargadelos. Pouco despois aceptou un posto na Coruña traballando para Sargadelos. Tras a solicitude do avogado da autora para que a páxina retirase un deseño nomeado Tu quoque Iolanda? e os comentarios con palabras malsoantes a xeito de insulto (segundo a propia poeta, "uns 4 ou 5, [...] dos 80 e pico comentarios") os responsábeis da páxina decidiron pechala antes de cumpriren coa solicitude e como protesta por non poder facer autocrítica do país. Ten participado en volumes colectivos como o libro con CD Daquelas que cantan. Rosalía na palabra de 11 escritoras galegas (1997), así como en Alguén agarda que volva alí (1998), Diálogos na casa de Rosalía (2002), Outro mundo é posível. Festival da Poesía de Salvaterra (2002), O trazo aberto. Poesías e debuxos (2002), O libro dos abanos (Palabras no aire) (2002), Carlos Casares. A semente aquecida da palabra (2003), no Catálogo do Primeiro Encontro de Arte e Natureza no Castelo de Soutomaior (2003), no de Camiño de Santiago. Luz e vida (2003) e en Intifada. Ofrenda dos poetas galegos a Palestina (2004). Tamén aparece a súa obra nas antoloxías Para saír do século. Nova proposta poética (Xerais, 1997), Mulher a facer vento (Tema, Lisboa, 1998), Río de son e vento (Xerais, 1999), dEfecto 2000 (Letras de Cal, 1999), Novas voces da poesía galega. Recital (Culturagalega.org, 2000), 25 anos de poesía galega 1975-2000 (La Voz de Galicia, 2002), Elas. (2004) ou Das sonorosas cordas (Eneida, 2005), así como nas estatais Milenio (SIAL, 1999), Yo es otro. Autorretratos de la nueva poesí

Estudou Filoloxía Galego-Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela. Colaborou en diversas revistas, como Grial, Coordenadas, Dorna, Nordés ou Festa da Palabra Silenciada. Tras a publicación do seu primeiro libro, Entre lusco e fusco (1980), converteuse nunha das voces poéticas máis importantes da poesía galega. Posteriormente publicaría as obras Sétima soidade (1984, Premio Esquío de poesía en 1983) e Livro das devoracións (1996). Amais, ten colaborado en varias revistas con estudos de crítica literaria. Premio Nacional de Poesía 2019 pola súa obra «Tempo fósil».








Desde 1970 se trasladó con su familia a Bilbao donde se licenció en Filología Hispánica por la Universidad de Deusto. Actualmente vive en Madrid donde ha sido coordinadora del suplemento Culturas de «Diario 16». Dirige desde su creación, en 1996, de Revista de Libros, de la Fundación «Caja Madrid» y además colabora en la revista de poesía La alegría de los naufragios y en la sección Contemporáneos del suplemento cultural del periódico «ABC». Su obra poética está compuesta por «Un lugar para el fuego» 1984, «Memorial de Amauta» 1988, «Mar en sombra» 1989, «Dados y dudas» 1996, «Tótem espantapájaros», «La sed del río» y «Lázaro se sacude las ortigas» 2006. Ha sido galardonada con los premios de poesía Adonáis en 1984, Alonso de Ercilla del gobierno Vasco 1995, con el accésit del Jaime Gil de Biedma en 1996 y el Premio Francisco Quevedo de poesía 2006.

Alejandro Palomas (Barcelona, 1967) es licenciado en Filología Inglesa y Master in Poetics por el New College de San Francisco. Ha compaginado sus incursiones en el mundo del periodismo con la traducción de importantes autores. Entre otras, ha publicado las novelas El tiempo del corazón (publicada en Siruela y por la que fue nombrado Nuevo Talento Fnac), Tanta vida, El secreto de los Hoffman (finalista del Premio de Novela Ciudad de Torrevieja 2008 y adaptada al teatro en 2009), El alma del mundo (finalista del Premio Primavera 2011), El tiempo que nos une, Una madre y Un hijo. Su obra ha sido traducida a diez lenguas.

Vivescribe en Sevilla, a su aire. Ha publicado hasta el momento los libros de poemas ‘Campo de fuerza’ (2012), ‘La mujer del tiempo’ (2011), ‘777’ (2007) y ‘Arrojada’ (2007); los libros de aforismos ‘Zoma Franca’ (2016) y ‘Minimás’ (2008 y 2009 -2ª edición-, 3ª edición prevista para 2017), del de microrrelatos ‘Vuelo doméstico’ (2014) y del cuaderno de cantares ‘Letra Pequeña’ (2014). ‘Las versiones de Eva’ (2014) es el título de la antología personal de su trabajo poético. Cada martes firma en Diario de Sevilla la columna ‘Cambio de Sentido’. Como antóloga ha publicado ‘Seré bre/ -aforismos y otras breverías-‘ (2015) y ‘Punto de Partida. 10 poetas jóvenes desde Andalucía’ (México, 2006). Su obra está incluida en antologías principales de poesía, aforística y microrrelato español contemporáneo, tales como (Tras)Lúcidas. Poesía escrita por mujeres 1980-2016 (Bartleby, 2016), Bajo las raíces. 40 años de Sepulcro en Tarquinia (La Isla de Siltolá, 2015), Antología del microrrelato español (Cátedra, 2013), Pensar por lo breve. Aforística española de entresiglos (Trea, 2013), Geometría y angustia. Poetas españoles en Nueva York (Fundación José Manuel Lara, 2012), Poemas a toda plana (Visor, 2009), Velas al viento. Los microrrelatos de ‘La nave de los locos’ (Cuadernos del Vigía, 2010), En legítima defensa. Poetas en tiempos de crisis (Bartleby, 2014), Beatitud. Visiones de la Beat Generation (Baladí, 2011), Por donde pasa la poesía (Baile del Sol, 2011), Exploradoras (Libros de la herida, 2015), Canto e demolizione (Thauma Edizioni, 2013), Voci dalla poesia spanogla IV (Sentieri Meridiani Edizioni, 2016), entre otras. Se encuentra parcialmente traducida al italiano, griego, francés, portugués, árabe, rumano y armenio.

Ángelo Néstore (Lecce, 1986 / Málaga). Es poeta, performer y profesor en el Departamento de Traducción e Interpretación de la Universidad de Málaga. Actualmente co-dirige el Festival Internacional de Poesía de Málaga Irreconciliables y es director editorial de la editorial de poesía Letraversal. Ha publicado Hágase mi voluntad (XX Premio de Poesía Emilio Prados, Pre-Textos, 2020), Actos impuros (XXXII Premio de Poesía Hiperión, 2017), traducido al inglés con el título Impure Acts por Lawrence Schimel en la editorial neoyorquina Indolent Books y Adán o nada, un drama transgénero (Bandaàparte Editores, 2017). Con dieciocho años se alzó con el Premio a la Mejor Interpretación Masculina en el Concurso Nacional de Teatro Vittorio Gassman de Roma. Sus últimas obras teatrales son el monólogo en homenaje a Gloria Fuertes Esto no es un monólogo, es una mujer (autor y director) y la pieza en solitario Lo inhabitable, en la que dialogan poesía, teatro y performance. En 2018 se le ha otorgado el Premio Ocaña a su trayectoria poética en el XXI Festival Internacional de Cine LGBT de Extremadura.


Mercedes Cebrián (Madrid, 1971) ha publicado los libros Oremos por nuestros pasaportes (Antología) (Mondadori Argentina, 2012), La nueva taxidermia (Mondadori, 2011), El malestar al alcance de todos, Mercado Común (ambos en Caballo de Troya, 2004 y 2006), 13 viajes in vitro (Blur Ediciones, 2008) y Cul-de-sac (Alpha Decay, 2009). Sus relatos, poemas y ensayos han aparecido en Revista de Occidente, Letras Libres, Eñe-revista para leer, Gatopardo, Diario de Poesía, Quimera o Circumference (Universidad de Columbia), y en antologías como Mutantes (Berenice, 2005), El arquero inmóvil (Páginas de Espuma, 2006), La España que te cuento (Funambulista, 2008), Pequeñas resistencias 5 (Páginas de Espuma, 2010) y Mi madre es un pez (Libros del silencio, 2011). Ha coordinado y participado en el libro colectivo de textos sobre barrios de Madrid titulado Madrid, con perdón (Caballo de Troya, 2012) Ha sido columnista del diario Público y colabora asiduamente conlos suplementos El Viajero de El País y Cultura/s de La Vanguardia. Asimismo, ha traducido al castellano a Georges Perec, Alan Sillitoe, Miranda July y Alain de Botton. Su versión de Lo infraordinario de Perec recibió en 2008 el premio Mots Passants de la Universitat de Barcelona a la mejor traducción del francés. Fue becaria de literatura en la Residencia de Estudiantes de Madrid (2002-2004) y en la Academia de España en Roma (2006-2007), así como escritora residente en el Civitella Ranieri Center y en la Ledig House International Writers Residency. Realizó un Máster en Estudios Hispánicos en Birkbeck (Universidad de Londres) y la clásica licenciatura en Ciencias de la Información en la Universidad Complutense de Madrid.

Alba Cid (Ourense, 1989) é poeta e investigadora. Atlas (Galaxia, 2019), o seu primeiro poemario, foi galardoado co Premio Nacional de Poesía Nova Miguel Hernández 2020 que concede o Ministerio de Cultura. Os seus poemas traducíronse ao alemán, castelán, grego, inglés e portugués, e foron incluídos en Asymptote, Enfermaria 6, Kenyon Review, Oculta Lit, Poets.org, The Offing ou Words Without Borders. Coautora da plaquette artística A faia de Ponto. Le roi de la Galice e do Tesouro espeleolóxico galego (aCentral Folque, 2022), forma parte de proxectos interartísticos e ligados ao patrimonio inmaterial, coma Rupestre Sonoro. Foi colaboradora frecuente da Radio Galega e de diferentes revistas de creación e crítica; fotografa e ilustra ocasionalmente. Durante dous anos, encargouse do John Rutherford Centre for Galician Studies da Universidade de Oxford. Atende a etimoloxías, historia natural e prácticas culturais diversas.



Ángela Segovia nace en 1987 en Las Navas del Marqués (Ávila), «esta tarde cuando salí de casa de mis padres el aire había cambiado de color, había algo un silencio que se cerraba contra el viento. Las nubes se agolpaban arriba, aún blancas. A lo lejos se oía el griterío de los niños, niños jugando». Ha publicado ¿Te duele? (V Premio de Poesía Joven Félix Grande, 2009) y de paso a la ya tan (ártese quien pueda, 2013). «Lírica hoy, para mí, es un acto de fe. Y en tanto eso, un acto de amor». En 2015 y 2016 es becaria de creación en la Residencia de Estudiantes. «El otro día cuando volvía a la Residencia, pasé el pasillo de los árboles de olor y junto a la cabañita de abastos apareció un viento enorme que me envolvió, era muy grande y lo agitaba todo con velocidad, me golpeaba en la cara fuertísimo». En 2016 publica en esta misma editorial La curva se volvió barricada, que al año siguiente obtiene el Premio Nacional de Poesía Joven, «y yo no sé dónde meterme, estoy muy feliz». En 2017 traduce del gallego de Alén al castellano de Las Navas CO CO CO U de Luz Pichel (también en La uÑa RoTa). En 2016 empieza a escribir Amor divino: «Sigo con el libro, llegué a algunas soluciones ayer. Me gustaría poder pasear un poco, porque así pienso mejor… Hay muchas coincidencias, eso me da cosquilleo en el pecho». (Fuente: http://www.larota.es/autores/autores/...)



