Hafızasını kaybetmiş bir halde baş düşmanının evinde esir olarak uyanan Meira, geçmişte işlediği affedilemez bir günahın bedelini ödediğini öğrenir. Meira, uyandığında ona ilk, "Biz düşmanız," diyen adamın, bir zamanlar gözlerinin içine aşkla baktığını öğrendiğinde, işlediği günahın hiç de sandığı kadar basit bir ihanet olmadığını ve altında çok daha korkunç bir entrikanın yattığını anlar. İki düşmanın kader ağları, tutku ve nefretin ateşiyle birbirine örülmüş; kurdun kuzu postuna bürünüp kuzunun kurda dönüştüğü çarpık bir ihanet oyununa evrilmiştir. Artık birbirlerinden kaçmaları ne mümkün! Bu yapbozu ise çözmenin tek bir yolu var: \_Gördüğün ve duyduğun hiçbir şeye inanma. Bunu geçmişteki sen bile söylüyor olsa...

Hafızasını kaybeden Meira, geçmişteki kendisinden gelen gizemli bir mektubun izini sürmüş ve unuttuğu hayatın karanlık yüzüyle karşılaşmıştır. En büyük düşmanı kendisi çıkmışken şimdi hatırladıklarıyla da savaşmak zorundadır. Uygar ise artık büyük bir karar almalıdır. Ya hayatını mahveden kadının peşinden giderek bir kere daha kendine ihanet edecek ya da bu aşk defterini bu sefer sonsuza dek kapatacaktır. İyileşmemiş yaralar, kapanmamış geçmiş davalar, azalan dostlar, çoğalan düşmanlar; kuzu postlarında kurtlar ve kurtların masasında kuzular… Ve geçmişten, geleceği kontrol eden acımasız bir kadınla karşı karşıyalar: Maria Rosenfeld… Bu savaşı kazanmanın ise tek bir yolu var: Uygar için binlerce kere sırtından bıçaklandığı kadına yeniden güvenmek ve Meira için de binlerce kere kalbini söktüğü düşmanına, bu sefer kendi kalbini vermektir.