İbrahim Zeki BURDURLU (1922-1984) Ülkemin Efsaneleri, 1966, 2007, 2010. Kavuşamayan aşıkları çağıran uçurumda esen rüzgardır efsaneler; dağların doruğu, kayaların sessizliği, göllerin dibindeki yansımalardır. Efsane, güzellikler evrenidir; dil şölenidir. Bazen kilim motifinde gizli bir sevda olur renk renk konuşur; bazen de bir kuşun kanadına takılır özgürlüğe uçar. Bazense aşktır yüreğin derin denizlerinde çalkalanan. Efsane, zamanın sonsuzluğuna açılan ölümsüz bir başkaldırıdır. Efsane dağın taşın sesi, ıssızlığın yankısıdır. Bu topraklarda yiğitlik, dürüstlük ve erdemdir efsaneler. Haksızlığa, adaletsizliğe, zorbalığa direnmenin öteki adıdır. Efsaneler Anadolu’nun özü, ruhu, can damarıdır.