Trylogia Siergieja Sniegowa to bodaj najlepsza space opera, jaką napisano w Związku Sowieckim. Nie skażona tak mocno ideologią, jak niemniej słynna „Mgławica Andromedy” Jefremowa, do dzisiaj pozostaje znakomitym przykładem fantastyki eksploracyjnej. Proza Sniegowa do dzisiaj zaskakuje rozmachem autorskiej wizji. Supernowoczeny statek, wykorzystujący eksperymentalny statek eksploruje daleki kosmos, napotykając cywilizacje na róznym stopniu rozwoju. Wsród wielu z nich mowa jest o mrocznym wrogu. I nie są to tylko mity i legendy, o czym szybko przekonuje się załoga ludzkiego statku. W kosmosie wybucha wojna.

"W Perseuszu" to druga część epopei "Ludzie jak bogowie". Potężna flota Ziemian wyrusza do skupiska gwiezdnego Perseusza, by rozprawić się z Niszczycielami – biomechaniczną rasą, która opanowała do perfekcji sztukę manipulowania polami grawitacyjnymi. W Perseuszu, schowana za orbitalnymi bastionami z potężną bronią, mieszka też wysoce rozwinięta rasa Galaktów, którzy wydaja się być naturalnymi sojusznikami Ziemi. Czy ludzie poradzą sobie z potężnym wrogiem? Czy załogi floty są w stanie podołać psychicznej presji, jaka na nich ciąży? Czy odnajdą wśród Galaktów sprzymierzeńców? Ludzie jak bogowie to najlepsza radziecka space opera.