พระเจ้าเมอร์ซิลิสที่ ๒ นับแต่ยังเยาว์จวบจนเจริญพระชันษา พระองค์ไม่เคยจินตนาการถึงการตกหลุมรักสตรีนางใด ทรงเคยพิศวาสในมัลนิกาลและรู้ว่าเป็นความรู้สึกเช่นใด แต่เหตุใดสำหรับกวินตา... นางคล้ายเป็นปริศนา ยิ่งค้นหายิ่งงุนงง...ยิ่งถลำลึก นี่เป็นความรู้สึกเช่นใด เหตุใดนางจึงเปลี่ยนแปลงพระองค์ได้ตลอดเวลา เหตุใดพระเนตรคู่นี้จึงไม่อาจคลาดคลาไปจากนาง "เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ข้าได้พบสตรีนางหนึ่ง ซึ่งเพียงแรกเห็นหน้า ข้าก็ปรารถนาจะรู้ว่านางเป็นใคร มาจากที่ใด มีอดีตและปัจจุบันเป็นเช่นไร ชอบหรือชังสิ่งใด ข้าใคร่อยากรู้จักบ้านของนาง ครอบครัวของนาง เสื้อผ้าที่นางสวมใส่ ผู้คนที่นางคบหา แม้แต่เตียงหรือหมอนที่นางหนุนนอน" กวินตา ในชีวิตที่เกิดมา เป็นผู้หญิง เธอไม่เคยหลงไหลผู้ชายคนใดมากเท่าเมอร์ซิลิส ไม่เคยเห็นใบหน้าของผู้ชายคนใดจะงามไปกว่าพระพักตร์สีขาวผ่องที่ประดับด้วย พระเนตรสีฮาเซล ไม่มีเสียงใดทำให้เธอเคลิ้มฝันมากไปกว่าพระกระแสรับสั่งอันเนิบนุ่มหยอกล้อ ไม่มีเสียงหัวเราะหรือรอยยิ้มของใครที่ทำให้เธอปลื้มปิติมากไปกว่ายามกษัตริย์หนุ่มแห่งฮัตตูซาทรงพระสรวล ไม่มีความโกรธใดที่ทำให้เธอหวั่นใจมากไปกว่ายามที่แววพระเนตรนิ่งสนิท ประหนึ่งตาสิงโตและไม่มีสิ่งใดทำให้เธอรวดร้าวมากไปกว่าความโศกเศร้าของพระองค์ จะด้วยความงามเหนือชายใดหรืออ้อมพระกรที่ทำให้เธออบอุ่นปลอดภัย จะด้วยความเอาแต่ใจใส่หรือความอ่อนโยนที่มอบให้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด...ในยามที่เธอได้ตกลงไปในกระแสธารอันเชี่ยวกรากโดยไม่อาจตะกายขึ้นมาหายใจ เหนือผิวน้ำ หัวใจเท่านั้นที่กำลังชักนำชีวิตไป ไม่ใช่เหตุผล...