Anne babamı çok seviyorum. Ama fikirleri bazen gerçekten korkunç oluyor! En kötüsü de evimizden taşınacak olmamız. Odamı ve arkadaşlarımı arkada bırakmak... Hepsi de babamın deyişiyle “doğanın büyüsü”nü keşfetmek için. Doğanın büyüsü... Ne saçmalık! Hazır, yeni bir maceraya atılıyorken neden içinde konuşan hayvanlar da olmasın! Ben mi? Ben sadece bu korkunç yerden uzaklaşmak ve eve dönmek için bir çare bulmayı umuyorum. İşte doğanın büyüsü bu olurdu bence!