To opowiadanie jest poniekąd prequelem do czwartego tomu Heksalogii: Wszystko zostaje w rodzinie. Tu poznajemy początki relacji Szelmy, adoptowanej córki Olafa, i wampira Eryka. Szelma jest jedyną postacią z Thornu, która ma pierwowzór w realnym świecie. Moja kotka, także Szelma, ma identyczny charakter: jest zadziorna, chorobliwie odważna i za nic ma różnice w rozmiarach. A że dorastała w towarzystwie moim i mego męża, to trochę jakby wychowywała się między wilkami. Czasem uważa, że jest tygrysem, a gdy się okazuje, że jednak nie, liczy, że wielki wilk przyjdzie na pomoc. Chyba to mnie obsadziła w roli tego wilka, choć z kotami nigdy do końca nie wiadomo. Gdyby potrafiła się zmienić w człowieka, byłaby dokładnie taka jak córka Olafa. Opowiadanie powiązane z Heksalogią o Wiedźmie, jego akcja rozgrywa się pomiędzy „Zwycięzca bierze wszystko” a „Wszystko zostaje w rodzinie”.