Wielki historyk sztuki E.H. Gombrich dokonuje analizy malarstwa ściennego, począwszy od starożytnego Egiptu aż do XX wieku. Wychodząc od twórczości artystycznej i Traktatu o malarstwie najwybitniejszego przedstawiciela włoskiego renesansu, Leonarda da Vinci, omawia ideę - zaczerpniętą z architektury - zgodnie z którą w historii malarstwa ściennego forma podąża za funkcją, lub inaczej: cel determinuje środki. Gombrich ukazuje niektóre aspekty tej złożonej interakcji poprzez analizę fresków. Skupią się przy tym raczej na środkach artystycznych niż technikach malarskich.
