
Empedokles werd in 492 op Sicilië geboren uit een gegoede familie. Hij was arts, maar ook politicus en werd door zijn tijdgenoten als een soort magiër gezien. Hij stierf in 432 door een val in de Etna. Voor veel schrijvers (o.a. Hölderlin) was dit gegeven een bron van literaire inspiratie. Empedokles schreef in het Grieks een filosofisch gedicht dat later de titels Over de natuur en Zuiveringen kreeg. Van de vijfduizend regels die het bevatte zijn ons ruim vijfhonderd door diverse klassieke auteurs overgeleverd. In de jaren negentig van de vorige eeuw is de Straatsburger papyrus gepubliceerd waarop de resten van ruim zeventig nieuwe regels staan. Aarde, lucht, water en vuur waren volgens Empedokles de vier wortels of elementen van alles. Ze werden door Liefde en Haat in een eeuwig durende cyclus respectievelijk bijeengebracht en gescheiden. Het bijeenbrengen van de elementen door Liefde leidde tot het ontstaan van de levende wezens. Het sterven was de door Haat veroorzaakte scheiding. Empedokles verhaalt ook van de omzwervingen van een daimon, een 'ziel', die bloed heeft vergoten en als straf een lange reeks van levens doormaakt. Daarin is hij afwisselend een plant, een dier een mens en een god. Inhoud VOORBERICHT 9 INLEIDING 11 Leven 11 Werk Één of twee boeken - De vondst van de papyrus - 16 De volgorde van de fragmenten - De basis van de vertaling Leer Achtergrond 23 Empedokles' taalgebruik 27 De structuur van het gedicht: antwoord op Parmenides 32 Kort overzicht van Empedokles' leer 35 Liefde en Haat en de elementen 36 De Bol 38 De cyclus en de 'zielsverhuizing' 43 De menging en scheiding van de elementen; de 51 hemellichamen 51 Denken en waarnemen 52 Goden en daimonen 53 Het voortleven van Empedokles Plato 56 Aristoteles 58 De neoplatonici 59 Friedrich Hölderlin 62 Matthew Arnold 64 Friedrich Nietzsche 68 Gerard van Klinkenberg 69 Hans Andreus 70 Samenvatting 73 Noten bij de Inleiding 75 Empedokles - Fragmenten Tekst, vertaling en commentaar Voorwoord 83 De verbannen daimon 90 Slot voorwoord, gericht tot Pausanias 100 De vier wortels of elementen 112 De Bol 135 De Kosmogonie 138 De Hemelverschijnselen 145 Het ontstaan van levende wezens 149 Voorfase 153 Eerste fase 155 Tweede fase 163 Derde fase 165 Vierde fase: de huidige toestand 167 Ademen, waarnemen en denken 176 God 188 Het paradijs 190 De Straatsburger Papyrus 195 Toelichting 196 Tekst, vertaling en commentaar 198 Empedokles - Testimonia Diogenes Laërtios, Leven en leer van beroemde filosofen VIII 51-77 215 Theophrastos, Over de zintuigen 1, 2 en 7-24 227 Aristoteles, Over ontstaan en vergaan 333b22-334a7 235 Aristoteles, Metafysica 1000a25-b20 237 Alexander van Aphrodisias, Quaestiones II 23 239 Tekstafwijkingen 241 Omnummertabellen 243 Beknopte bibliografie 245 Index van namen 248 (source: publisher)
Author
"Empedocles (c. 490 – c. 430 BC) was a Greek pre-Socratic philosopher and a citizen of Agrigentum, a Greek city in Sicily. Empedocles' philosophy is best known for being the originator of the cosmogenic theory of the four Classical elements. He also proposed powers called Love and Strife which would act as forces to bring about the mixture and separation of the elements. These physical speculations were part of a history of the universe which also dealt with the origin and development of life. Influenced by the Pythagoreans, he supported the doctrine of reincarnation. Empedocles is generally considered the last Greek philosopher to record his ideas in verse. Some of his work survives, more than in the case of any other Presocratic philosopher. Empedocles' death was mythologized by ancient writers, and has been the subject of a number of literary treatments. Empedocles is considered the last Greek philosopher to write in verse and the surviving fragments of his teaching are from two poems, Purifications and On Nature." — Wikipedia