poetry

The Arden Shakespeare has long been acclaimed as the established scholarly edition of Shakespeare's work. Now being totally reedited for the third time, Arden editions offer the very best in contemporary scholarship. Each volume provides a clear and authoritative text, edited to the highest standards; detailed textual notes and commentary on the same page of the text; full contextual, illustrated introduction, including an in-depth survey of critical and performance approaches to the play; and selected bibliography.

Milk and Honey is a collection of poetry and prose about survival. About the experience of violence, abuse, love, loss, and femininity. It is split into four chapters, with each chapter dealing with a different pain. Healing a different heartache. Milk and Honey takes readers through a journey of the most bitter moments in life and finds sweetness in them—because there is sweetness everywhere if you are just willing to look.

V Gustavu Dorém, jednom z nejplodnějších a nejúspěšnějších knižních ilustrátorů konce 19. století, našla proslulá báseň Edgara Allana Poea Havran možná svého nejdokonalejšího uměleckého interpreta. Dorého snový, nadpozemský styl, zabarvený melancholií, jako by byl ideálně sladěn s bezútěšným zoufalstvím Poeova oslavovaného díla, jedné z nejpopulárnějších amerických básní, jaké kdy byly napsány. Tento svazek znovu vydává všech 26 Dorého detailních, mistrovských rytin ze vzácného vydání básně z 19. století. Na protilehlých stranách jsou vytištěny související verše básně a zahrnut je i její úplný text. Obdivovatelé Dorého zde najdou dostatek dokladů jeho charakteristické schopnosti zachytit náladu a význam literárního díla působivými obrazy; milovníci Havrana budou potěšeni, že jeho teskné rozjímání o lásce a ztrátě dostalo dramatickou obrazovou podobu.

Epeyce kadın gizlice erkek sözde kadınlar, mevsimlik sevdaların unutulmuş kızları, tasaları gizli cam güzeli kızlar, Sansaryan Han´da sorgulananlar, kullanılmış yüzlerini aynalara bırakan muhbirler, derinlemesine yalnız tutuklular, mağlup sarhoşlar, parmak uçlarından yıldızlar damlayan adamlar... Attila İlhan birbirinden sahici insanlarıyla kent resimleri çiziyor bize. Tanrıyoruz o insanları; kimi ben, kimi sen, kimi o... Bizler...

"Bu berbat şehirde görüp görebileceğiniz en güzel şeyin terk edilmiş bir fabrikanın kara yıkıntısı olması saçma ya da gülünç mü? Değil! İnsana özgü bir yavaşlığı, sakarlığı hatırlatan tek şey bu yıkıntı çünkü. Şehirde otomobiller, yollar ve binalar, sonunda bütün sıcaklıkların evrenin ölgün sıcaklığıyla aynı olacağı bir geleceğe doğru son hızla gidiyor, uzanıyor, yükseliyor. Ama aralarında banka memuru sevgili dostum Tuğrul'un da bulunduğu sağlığına dikkat etmeyen, fazlasıyla hayalperest bazı insanlar var ki, onlar gece kurdukları saatin sabah çalışmamasını veya en iyisi geriye gitmesini gönülden dileyerek tatlı tatlı esniyorlar." Şu gürültülü zamanda, gevezelikten ve 'farfara'dan gına getirenlerin sığınacağı bir kuytu köşe, Barış Bıçakçı'nın anlatıları. Minimalizmin duru güzelliği var onun her kitabında. Baharda Yine Geliriz'de de, incelikli tablolar çiziyor Barış Bıçakçı. İnsan ilişkilerinden enstantaneler; 'durumlara', duygulara, akıldan esenlere, gönülden geçenlere dair ince fırçalar... Uçucu intibaların izini süren bir görme ve 'bilme' biçimi...