İçindekiler; Rüzgâr Geri Getirirse Göl ve Gölge Migurlar Filmler Heykel Topaç Kelebekleri Gördüm “Saçlıoğlu, hikâyelerinde hep yeninin ardında; amacı belli: aleladeliğe düşmemek, dile dört elle sarılmak-hep edebiyat hazzı vererek…” Fethi Naci “İki suyun arasındaki zaman aralığı düşündürdü beni…” Bu cümle, aslında Saçlıoğlu’nun tüm öykülerini açan bir anahtar gibi. Zaman ve yaşattıkları ya da yaşatmadıkları. Zamanla törpülenişimiz, zamandan edinimlerimiz ve zamanla yitirdiklerimiz. Artık geçmiş zamanda kalanları o geçmişteki halleriyle, çoğu kez boşuna bir çabayla, bugünde var etmeye yönelik bütün o acınası girişimler. “Yazdıklarımızın Zaman’a dayanması, Rüzgâr’a dayanmasıyla aynıdır…” diyor yazar. Sanki öykülerin tamamının odak noktası, çok, çok eski, ama aynı zamanda da en ileri ölçüde modern bir kader anlayışı. Mutlaka herhangi bir zamanın içinde doğan ve yine mutlaka herhangi bir zaman parçasıyla sınırlanan insanoğlunun, kendisinden çok önce başlamış bir sonsuzluk nehrine kendi yaşantılarından bıraktıkları. Daha doğrusu, bırakabildikleri. Kimi zaman ise, bırakamadıkları: “Lütfen gidin bizim eve. Bir an önce toparlanın gidin, iki yıldır açılmadı. İçinde yaşanmayan ev çabuk ölür…” Öyle sanıyorum ki, bu öykülerde dile gelen Zamanlara kulak verebilenler, kendi kişisel tarihlerine yelken açmanın farklı boyutlarıyla zenginleşeceklerdir. Ahmet Cemal Mehmet Zaman Saçlıoğlu 1955 yılında Bursa’da doğdu. TED Ankara Koleji’nin ardından Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu’nda okudu. Yurtiçinde ve dışında öğretim üyeliğinde bulundu. Halen sanat akademisyenliğini sürdürmekte. Bu kitapta yer alan “Topaç” adlı öyküsü ile 1998 yılında Milliyet Haldun Taner Öykü Ödülü’nü kazandı. 1993’te Yunus Nadi Öykü Ödülü’ne, 1994’te Yaz Evi ile Sait Faik Hikâye Armağanı’na layık görüldü. İş Bankası Kültür Yayınları’ndan çıkan diğer eserleri Öyküler: Yaz Evi, Beş Ada, Sur ve Gölge Şiirler: Sarkaç Söyleşi: Güneş Umuttan Şimdi Doğar (Türkan Saylan Kitabı)