Roman Samac beogradskog pisca i slikara Mome Kapora (1937) je potresna priča o jednom od poslednjih velikih srpskih satiričara, koji zaboravljen i od čitalačke publike i od kritike, živi povučeno u kućerku jednog zajedničkog čuburskog dvorišta, rezimirajući svoj uzbudljiv život, vreme slave, velikih pijančenja i sukoba s vlastima. Mada je već odavno ostavio pisanje, on pokušava da napiše svoje poslednje delo, jedinstveni Kuvar za samce. Posebna zanimljivost ovog romana su nekada zabranjivane satire glavnog junaka, koje su, u svoje vreme, skandalizovale javnost, a zbog kojih je bio čak i u zatvoru. Roman Samac je kratka istorija beogradskog satiričnog kruga što se svojim razornim duhom, inadžijskim humorom i boemskom lezernošću i nehajnošću suprotstavljao svim vlastima, režimima i ideologijama, plaćajući za tu stalnu pobunu visoku životnu cenu. Samac - ta najtužnija reč srpskog jezika, osvetljena je u ovom najnovijem romanu Mome Kapora čehovljevskim osmehom kroz suze i tipičnim kaporovskim smislom za zanimljiv obrt i samoironiju.