ชีวิตของเด็กกำพร้าที่มืดมนของธันวา สว่างไสวขึ้นมาได้ด้วยแสงอันนุ่มนวลอ่อนหวานของมนตร์พระจันทร์ แต่แล้วแสงนั้นกลับดับลง เมื่อมนตร์พระจันทร์กำลังจะแต่งงานกับตฤณภัทร ผู้ชายที่เพียบพร้อมและคู่ควรกับเธอ ในฐานะ ‘พี่ชาย’ ธันวาจำต้องแสดงความยินดีกับ ‘น้องสาว’ ทั้งที่ในอกร้าวระบม จนกระทั่งวันที่เขารู้ความลับบางอย่างของตฤณภัทร ปฏิบัติการทวงพระจันทร์คืนมาประดับไว้กลางหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น…

“พี่กัลป์...จี๊ดเชื่อนะว่าพี่มีผู้หญิงเพียบพร้อมแสนดีอีกตั้งมากมายที่อยากดูแลพี่ รักพี่ ทำไม...” “ใช่ ผู้หญิงที่พร้อมจะรักพี่มีมากมาย แต่ผู้หญิงที่พี่รักมีแค่คนเดียว คือเธอ” กัลป์ยืนยันหนักแน่น “ต่อให้เธอไม่รัก พี่ก็ยืนยันว่าจะยังรักเธอ...จนวันตายก็จะไม่เปลี่ยนใจ ต่อให้ตายวินาทีนี้หรืออีกยี่สิบสามสิบปีข้างหน้าพี่ก็จะรักเธอคนเดียวเท่านั้น” กัลป์เป็นคนแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก ถ้ามองในแง่ลบก็อาจเรียกได้ว่าเอาแต่ใจ ทว่าหากมองในแง่บวกมันก็แปลได้อย่างเดียวคือเขาเป็นคน ‘มั่นคง’ ต่อความรู้สึกแท้จริงของตัวเอง “เรื่องของเรา...มันเป็นไปไม่ได้” “มันเป็นไปได้ ถ้าเธอไม่หนีหัวใจตัวเอง...หนูจี๊ด”