Durante una giornata noiosa la piccola Tin inventa un gioco nuovo e subito decide di giocarlo coi suoi amichetti Job e Bas: cosa può infatti esserci di più divertente che "giocare a perdersi"? Così i tre bambini si allontanano sempre più da casa vivendo mille avventure. In breve la storia si trasforma in un carosello d'inseguimenti, smarrimenti, viaggi. Ma il culmine si raggiunge quando Tin, salita di straforo su un treno, per liberarsi del controllore si inventa nientemeno che una nonna cieca senza sapere che sul treno c'è davvero un'anziana signora cieca ed estremamente perspicace... Alla fine, dopo altre avventure, Tin tornerà a casa con una nonna adottiva nuova di zecca!

Tin Toeval is zes en speelt het liefst spelletjes in de straat in Amsterdam waar ze woont. Dit is het tweede boek waarin Guus Kuijer over haar vertelt. Samen met haar blind 'oma' uit Amersfoort maakt Tin een tochtje op de pont over het IJ is Amsterdam. Leuk. Maar of dat nou zo spannend is? Geloof maar van wel. Want de kapitein van de pont wordt hartstikke verliefd op oma. - Op die kleine een beetje dikke oude dame met al haar rimpeltjes? Jazeker! En voor ze het weten zijn Tin en haar oma in een ongelooflijk spannend avontuur beland. Met een zeerover die twéé houten poten heeft. En een schat op een eiland. En natuurlijk met de kapitein. Tot over zijn oren verliefd.

In Amsterdam lopen overal jongens en meisjes rond met wagentjes. Daarin rammelen flessen Superkook: het nieuwste wondermiddel waardoor je vlugger ouder en groter wordt. Tins vriendje Job voelt er wel wat voor, hij wil dat spul wel eens proberen. Maar Tin, die weliswaar altijd voor een geintje te vinden is, is niet op haar achterhoofd gevallen. Ik ben precies oud genoeg, zegt ze. Job kijkt naar de Superkook. Tin ziet het en springt voor de wagen. O nee, roept ze. We drinken niks. Ik wil geen oud vrouwtje worden. Dat hoeft toch niet sukkel, snauwt Job. We stoppen gewoon als we twaalf zijn. Of zestien. Of twintig, of tachtig! schreeuwt Tin met een rood hoofd. Gebruik je verstand man! Tin en Job gaan op onderzoek in de onderwereld van Amsterdam, onder de stad. Ze verdwijnen spoorloos. Tins onvervangbare, stekeblinde, zelfgekozen oma Mathilde komt spoorslags uit Amersfoort naar Amsterdam om haar verdwenen kleinkind uit de nesten te halen. Daar is ze namelijk een kei in.Over Tin Toeval schreef Guus Kuijer ook: Tin Toeval en de kunst van het verdwalen, Tin Toeval en het geheim van Tweebeens-eiland, beide met een Zilveren Griffel bekroond, en het apart uitgegeven verhaal Tin Toeval en de kunst van Madelief.

Tin Toeval en Madelief beginnen een schrijfwinkel: voor iedereen die ervoor wil betalen, verzinnen ze een avontuur. Vanaf ca. 7 jaar.