Dewi menoleh ke sungai. Rasa kaget yang luar biasa menyergapnya. Gelombang air yang sangat tinggi datang dari kejauhan. Seperti dinding air yang bergerak maju dengan cepat menuju ke arahnya. Ia berlari tergopoh-gopoh menghampiri Nova, menggendong adiknya, kemudian berlari di jalan kampung. "Bapak!" teriaknya. "Bapak! Laut! Laut naik!" Tsunami! adalah kisah perjuangan seorang remaja mengatasi dampak bencana yang memorak-porandakan Banda Aceh dan mencerai-beraikan keluarganya. Betapa Dewi berharap ia dapat memutar balik waktu dan kembali menjalani hidupnya yang membosankan: pergi ke sekolah, membantu Ibu, makan dan tidur. Seandainya ia bisa terbangun dari mimpi buruk yang mengerikan ini.

Based on true stories of former child soldiers interviewed by the author in Liberia, Son of a Gun describes the journey of a brother and sister, ten-year-old Lucky and eight-year-old Nopi, who are kidnapped from school and forced to become child soldiers. Lucky and Nopi manage to escape with the help of older children. They track down their parents, but then must flee again. In the end Lucky and Nopi are reunited with their parents, but they both know the pieces of their lives will never fit back together again like they used to. When will the war really be over, and when will they get to be the children they still dream about?

Moeder loopt nu wel heel ver bij hen vandaan. Luisa kijkt ongerust opzij. 'Even harder lopen Mauricio, dan halen we moeder wel weer in.' Luisa pakt de hand van haar broertje en loopt half rennend door. Waarom wacht moeder niet op hen? Straks raken ze moeder kwijt. En wat moeten zedan? Ze kunnen niet meer terug naar huis. Veel te gevaarlijk na gistermiddag ... Nadat een familielid van Luisa voor hun huis wordt neergeschoten, slaat Luisa's moeder met haar gezin op de vlucht, een onbekende toekomst tegemoet

Promise (14) mag niet langer naar zijn schoolgeld is niet betaald, en hij draagt geen schoenen. Zijn moeder is ziek, zijn vader is overleden. Promise moet proberen om het gezin te onderhouden. Aan de Zuid-Afrikaanse oostkust komt Promise in contact met Ben, die een surfschool heeft. Promise doet karweitjes en leert surfen. Hij heeft veel gevoel voor beweging en ritme. Promise surft overdag en 's nachts waakt hij bij zijn moeder, die steeds zieker wordt en overlijdt. Promise zoekt hulp en trekt met zijn broer More en zijn zusje Happiness naar het platteland om bij Gogo (oma) te gaan wonen. De kinderen helpen bij het werk op het veld en kunnen weer naar school. Tussen Kerst en Oudejaarsdag gaat het hele Zulu-dorp naar de kust. Aan het strand wordt een surftoernooi gehouden en Ben vraagt Promise of hij mee wil doen! Promise neemt de uitdaging aan. Een spannend en ontroerend verhaal over ziekte, verlies, apartheid, maar ook over hoop, doorzettingsvermogen en het verwezenlijken van je dromen. De serie WWKidz is een initiatief van uitgeverij Columbus, TEAR, Woord en Daad en ZOA-Vluchtelingenzorg.

Saw Po Poh is samen met zijn ouders en broertje en zusje vanuit Birma naar Thailand gevlucht. Soldaten hebben hun dorp in Birma verwoest. Nu wonen ze samen met andere mensen in een vluchtelingenkamp. Saw Po Poh gaat daar naar school en zijn vader vindt er werk. Maar het leven in het kamp is heel anders dan ze gewend waren. Het huis is veel kleiner, er is minder eten en Saw Po Poh moet altijd water halen. Niemand weet hoe lang ze in het kamp moeten blijven.

Queeny en Angela - twee Idiase meisjes in het dorpje Pidigurella - zijn dikke vriendinnen. Ze zijn allebei 11 jaar. Angela werkt samen met haar moeder in de steenfabriek, waar eigenlijk iedereen uit het dorpje werkt - ook Queeny's ouders. Maar in tegenstelling tot Angela gaat Queeny naar school. Ze droomt ervan om dokter te worden en verheugt zich ook op de viering van Onafhankelijkheidsdag op 15 augustus. Dit jaar is Queeny verkozen tot Miss India. Dat betekent dat ze tijdens het zingen van het volkslied de Indiase vlag mag dragen tussen de dansers door, kleurrijk gekleed als een prinses! Maar haar blijdschap duurt niet lang. Queeny's vader vertelt dat ze binnenkort in de steengroeve moet gaan werken. Dit is waar Queeny altijd bang voor is geweest. Het werk in de groeve is zwaar en het giftige poeder maakt veel mensen ziek. Ze is heel verdrietig en zoekt afleiding in het schilderen van de decors en het instuderen van de dansen voor het grote feest. Ze bespreekt thuis haar verdriet, maar haar vader zegt dat het niet anders kan. Queeny's moeder houdt het werken in de groeve niet meer vol. En er moet geld gespaard worden voor Queeny's bruidschat. En zo neemt Queeny de dag na het grote feest afscheid op school. De daaropvolgende nacht wordt ze midden in haar slaap gewekt, om met haar ouders in het donker naar de steengroeve te lopen. Haar leven als stenensjouwer is begonnen.

'De muur achter de binnenplaats stort met veel geraas in. Het wordt grijs om hem heen. Met zijn handen wrijft hij langs zijn ogen. Maar het helpt niet. Hij hoort stemmen voor zich. Volwassenen praten tegen elkaar. Als de schoolmuren maar blijven staan! Sonson draait zich om. Door een mistige, grijze laag ziet hij het schoolgebouw. Het beweegt heen en wer. Van voren naar achteren. "Hierheen, de straat op!" schreeuwt de meester van groep 11. "Kom mee! Snel! Dit is een aardbeving!"' De twaalfjarige Sonson woont met zijn broer en zus in Port-au-Prince, de hoofdstad van Haïti. Op dinsdag 12 januari 2010 verandert alles ... Een grote aardbeving verwoest in 35 seconden de hele stad. Sonsons beste vriend overleeft de ramp niet - net als heel veel andere mensen. Port-au-Prince is onbewoonbaar geworden. Sonson gaat terug naar het dorp waar zijn ouders wonen, op zoek naar troost en veiligheid. Daar ontmoet hij Darline, een heel aardig meisje met wie hij goed kan praten. Darline is haar moeder bij de aardbeving kwijtgeraakt en wacht nog op nieuws: zou ze nog in leven zijn? Als de scholen in Port-au-Prince weer op gaan, moet Sonson terug naar de stad. Maar hij wil niet zonder Darline!