bahçemde yer kalmadı, her taraf tıka basa yaşlı yazlarla dolu.. orda elbet o çölün ortasında yabansı, ürkek ve sanki garip bir şeyler duyuyorum... sesler, şeyler? ölünün son gördüğü o gülü çağrıştıran, -nedene... Kıskançlık duysam Hilmi'ye duyardım.. Şiir denilen gizli varlığı bulan, biçimle içeriğin kutsal birleşmesini gerçekleştiren bu büyük şair, artık gençlik yıllarından uzaklaşıyor, ama ölümsüzlüğü de sırtlamış gidiyor. CAHİT KÜLEBİ