ผมชื่อ’ทิวา’ ชายหนุ่มผู้มีกราฟชีวิตเป็นเส้นตรงมาตลอดทั้งชีวิต ใช้ชีวิตเป็นนักศึกษาธรรมดา รับจ้างสอนพิเศษมาแต่ไหนแต่ไรไม่เคยมีปัญหา จนกระทั่งโชคชะตาก็ได้พัดใครบางคนเข้ามา ....มนุษย์ที่ผมไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะมีอิทธิพลในชีวิตผม “รู้ว่าเราโดนใจเธอ แต่เธอไม่โดนใจเราว่ะ” ประโยคที่ทำเอาผมเหวอจนไปต่อไม่ถูก เมื่อเจ้าของฉายา ‘เนยวัดพลุ’ เป็นคนพูดมันต่อหน้า ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น จู่ๆถึงมีเด็กผู้ชายหัวโจกนักเลงที่ทำตัวเหมือนหลุดออกมาจากหนังอันธพาลตั้งแต่ ปี 2499 เดินมาปฏิเสธกันซึ่งๆหน้าว่าไม่ชอบผม มากไปกว่านั้น เขายังกลายมาเป็นเด็กที่จะมาเรียนพิเศษกับผมอีกต่างหาก ชีวิตผมคงต้องวุ่นวายไปอีกนานแน่ๆถ้าต้องมาคอยสอนหัวโจกนักเลงตัวต่อตัวแบบนี้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคชะตา พรหมลิขิต หรือเวรกรรมอะไรก็ตามแต่ที่ทำให้เราสองคนได้มาเจอกัน... “ชอบกินเด็กนัก ระวังเหอะ” “ระวังอะไร” “โดนเด็กกินบ้างแล้วจะรู้สึก” สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ได้โปรดทำให้เขาใจเย็นๆกับผมหน่อยได้ไหม