"การุณยฆาต" แทบจะพังเคเสียตั้งแต่แรกเริ่ม ข้าพเจ้าตระหนักได้ตั้งแต่ก่อนลงมือเขียนแล้วว่าตัวละครในเรื่องจะต้องเสวนาพาทีกันด้วยภาษาคำเมืองเท่านั้น ข้าพเจ้าแทบจะพูดคำเมืองไม่ได้เลย จึงอยากวางมือเสีย แต่คิดขึ้นมาได้ในความฉุกละหุกว่า ถ้าหากข้าพเจ้าจะเสแสร้งทำเป็นว่า "การุณยฆาต" นี้ถูกบันทึกไว้ด้วยตัวอักษรฝักขาม ข้าพเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ค้นพบต้นฉบับ (ในใบลาน สมุดข่อย หรือหนังสือ "พับ" ก็ตามทีเถอะ) และรับบทเป็น "ผู้ปริวรรต" เรื่องก็คงพอจะดำเนินไปได้ นี่แหละคือเล่ห์กระเท่ของข้าพเจ้า ขอบคุณสวรรค์ที่ข้าพเจ้าบังเอิญคิดถึงวิธีการเช่นนี้ขึ้นมาได้ "อตีตากาเล" ผลงาน แดนอรัญ แสงทอง อีกหนึ่งผลงานคุณภาพ จากโครงการผลิตวรรรณกรรมจากการสัมผัสเรียนรู้ ชุมชนท้องถิ่น ริเริ่มครั้งแรกเมื่อปี 2555 โดยเชื้อเชิญนักเขียน 9 คนลงพื้นที่ระดับตำบลเพื่อศึกษา พูดคุย แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้คนในท้องถิ่น จากนั้นจึงผลิตงานวรรณกรรมออกมาตามจินตนาการและแรงบันดาลใจ