在段凌幼時被強虜入教的記憶中， 陸修文總將他折騰得夠嗆。 刁鑽任性、喜怒無常、邪佞殘忍， 縱使再相見時他武功盡失，甚至時日無多， 卻依舊不改那折騰人不償命的個性， 就連那勾人的眼，也帶著看不透的迷。 武林正道大破天絕教， 餘孽未了江湖依然殺機四伏， 段凌覺得也許自己從不了解陸修文。 說著惱人的話、掛著惱人的笑， 不在意別人的性命也不在乎自己的生死， 但為什麼拚了命的也要……保護他？

ทั้งชีวิตนี้ลู่ซิวเหวินผู้มีนิสัยโหดเหี้ยมอำมหิตมีคนที่รักเพียงสองคนเท่านั้น คนแรกคือลู่ซิวเหยียน น้องชายฝาแฝดของเขา ส่วนอีกคนก็คือต้วนหลิง ผู้ที่ไม่เคยจำเขากับน้องชายสลับกันมาก่อน แม้ลู่ซิวเหวินจะเหี้ยมโหดกับศัตรู โหดเหี้ยมกับตัวเอง แต่กระนั้นกลับไม่ยอมให้ผู้ใดมาทำร้ายคนที่รัก... ต่อให้เป็นตัวลู่ซิวเหวินเองก็ทำร้ายพวกเขาทั้งสองมิได้ บัดนี้พวกลัทธิพิฆาตสวรรค์ที่ยังเหลือจ้องรอจังหวะจะก่อเรื่องชั่วช้า ฝ่ายธรรมะจึงออกไล่ล่าเดนมนุษย์ที่ยังหลงเหลืออยู่เป็นการใหญ่ แต่ในการตามรอยศัตรูครั้งหนึ่ง ต้วนหลิงกลับได้เห็นใบหน้าที่ยากจะลืมเลือน ตอนนั้นลู่ซิวเหวินสิ้นใจอยู่ในอ้อมกอดของเขา... เขาจึงไม่อาจได้ยินลู่ซิวเหวินหัวเราะร่วนพลางเรียกเขาว่าศิษย์น้องอีกแล้ว ทว่าทั้งที่เป็นเช่นนั้น แล้วในเวลานี้คนที่ยิ้มให้เขาอยู่ตรงหน้าคือผู้ใดกันเล่า