ตั้งแต่เด็ก ‘ฮั่วเซียง’ถูกคนเลวพวกนั้นฝึกฝนให้เป็นอาวุธสังหารที่รู้จักเพียงปฏิบัติตามคำสั่ง อาวุธไม่จำเป็นต้องมีความคิด ไม่ต้องมีอารมณ์ความรู้สึก แค่ทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีก็พอ สองมือฮั่วเซียงอาบไปด้วยเลือด แม้เธอจะหนีจากมันมาได้แล้ว แต่ความฝันในอดีตก็ตามติดดังเงา โลกกว้างใหญ่ใบนี้กลับไม่มีที่สำหรับเธอ แต่ ‘อาวั่น’ก็รับเธอไว้ เขาสอนเธอให้กลายเป็นมนุษย์อย่างช้าๆ จนเธอเริ่มคิด เริ่มมีอารมณ์ความรู้สึก เธออยากที่จะเป็นคนดี อยากชดใช้ความผิด อยากช่วยเหลือผู้คน โลกของเธอพลันมีสีสันขึ้นมาเพราะเขา กระทั่งถึงวันที่ ‘เรดอาย’มาขอร้องให้เธอช่วยทำในสิ่งที่มีแต่เธอเท่านั้นที่ทำได้ เธอจึงไปจากเขา ก้าวกลับสู่โลกใบเก่าที่มีเพียงสีแดงของเลือด ก้าวเข้าสู่ ‘เกมนักล่า’!

‘เว่ยเสี่ยวหม่าน’ พบเขาครั้งแรกที่กรุงแบกแดด ประเทศอิรัก เขากำลังถูกกลุ่มคนท่าทางน่ากลัวไล่กวด แต่ก็ยังเจียดเวลามาช่วยยายซุ่มซ่ามอย่างเธอ แต่เธอไม่ชอบเอาตัวเข้าไปเสี่ยงอันตราย ยิ่งกับผู้ชายที่มีฉลากแปะว่า ‘อันตราย’ คนนี้ เธอยิ่งอยากหนีไปไกลๆ ทว่าไม่ว่าเสี่ยวหม่านจะไปอยู่ตรงไหนของโลกก็ดูเหมือนจะเจอกับเขาอยู่เรื่อยไป ‘เกิ่งเนี่ยนถัง’ บอกว่าตัวเองทำงานเป็นนักสืบ แต่นักสืบพรรค์ไหนถึงไปทำงานไกลถึงกรุงแบกแดด กู้ระเบิด ฟัดกับจระเข้ สู้กับชนเผ่าพื้นเมืองในอะเมซอน ฯลฯ ก็ไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือแค่พล่ามไปเรื่อย แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็ทำให้เสี่ยวหม่านรู้สึกสนุก เธอเป็นนักวิจัยประวัติศาสตร์ ชีวิตเธอไม่ค่อยมีเรื่องตื่นเต้นสักเท่าไหร่ ตั้งแต่มีเขามาป้วนเปี้ยนอยู่ข้างกาย เธอก็มักจะลืม... ตั้งใจลืม... เปิดสัญญาณเตือนอันตรายในตัวทุกที