چنان‌چه هر دینی برای خود دنیایی متنوع و پیچیده باشد که در امتداد زمان و مکان گسترش می‌یابد، در این صورت، دنیای ادیان بیش از پیش چنین خواهد بود. محققی که در زمینۀ علوم ادیان، با چنین گسترش و تنوع عظیمی کار می‌کند، چاره‌ای ندارد جز اینکه در زمینۀ یک جهان دینی خاص، کارشناسی و متخصص شود. مطالعۀ تطبیقی ادیان فقط از طریق تجزیه و تحلیل دقیق این عوالم دینی خاص امکان‌پذیر می‌باشد، اما خود این تجزیه و تحلیل دارای ابعادی متعدد و چند جانبه است: تاریخی، جامعه‌شناختی، قوم‌شناختی، فلسفی، سیاسی، حقوقی (فقهی) و... که هریک، به رغم مشابهت‌ها و روابط درونی متقابل فراوانی که بین آن‌ها وجود دارد، موضوع خود را به شیوۀ خاص به وجود آورند. هرچند که هریک از عوالم دینی، از دیدگاه‌های مختلف، به صورت‌های گوناگونی ظاهر می‌شوند، ولی وحدت یک نگرش یا دیدگاه خاص، با طرح سوال‌هایی معین این فرصت را به دست می‌دهد که مجموع جهان‌های مذهبی مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد. در کتاب حاضر، بر روی ادیان و بیش‌تر بر روی جامعه‌شناسی آن‌ها تاکید شده است. نویسنده در کتاب در پی آن است تا دریابد اولین گروه از علمای علم الاجتماع یا جامعه‌شناسی، امور دینی را چگونه مد نظر قرار می‌دادند، دیدگاه جامعه‌شناسی نسبت به ادیان چگونه به تدریج شکل گرفته و تکمیل شده است و بالاخره این که جامعه‌شناسان معاصر موقعیت مذهبی (دینی) واقعی عصر حاضر را چگونه تجزیه و تحلیل می‌کنند. به همراه نقد و بررسی محمدتقی جعفری تبریزی چاپ ۱۳۷۷

La question de la sécularisation des sociétés contemporaines a profondément marqué la naissance de la sociologie des religions. Les auteurs présentés ici (E.Troeltsch, K. Mannheim, E. Bloch.A. Gramsci, M. Mauss, Z. Neale Hurston, R. Bastide, L. Goldmann et P. Bourdieu), tout en étant tributaires des problématiques définies par les « pères fondateurs », s''en écartent pourtant sensiblement.Dans leur grande diversité, leurs analyses sont moins centrées sur l''affaiblissement de la religion que sur la capacité des acteurs religieux à créer des formes sociales, y compris en modernité. S''inspirant de Marx, de Durkheim ou de Weber, ils s''en écartent ainsi notablement lorsqu''il s''agit de rendre compte des relations entre religion et société : ce sont des disciples hétérodoxes et infidèles, des dissidents en quelque sorte. C''est ce qui fait l''intérêt de leurs travaux, qui ne relèvent d''aucune orthodoxie d''école et échappent aux pièges de l''épigonisme.Ils ont, chacun à leur façon, ouvert des chemins de traverse, des sentiers inattendus, des déviations intéressantes.